Blog > Komentarze do wpisu
Dzisiaj Deyna Cup!

W dniu dzisiejszym odbędą się mecze półfinałowe turnieju Deyna Cup, który można nazwać turniejem mistrzów. Zagrają w nim tegoroczni mistrzowie Polski (Legia), Austrii (Austria Wiedeń) i Serbii (Partizan Belgrad), a także zeszłoroczny mistrz Brazylii (Fluminense).

Generali_Deyna_Cup_-_logo

Źródło: deynacup.pl.

Sylwetka Kazimierza Deyny

Turniej nosi imię Kazimierza Deyny – jednego z najlepszych w historii polskich piłkarzy. Deyna większość kariery związał z Legią, z którą sięgnął po dwa mistrzostwa Polski (1969, 1970), Puchar Polski (1973), dwa finały Pucharu Polski (1969, 1972), półfinał (1970) i ćwierćfinał Pucharu Europy (1971). W barwach reprezentacji rozegrał 97 meczy, w których zdobył 41 goli. Występował na mistrzostwach świata w 1974 r. (3 miejsce) i 1978 r. (5-8 miejsce). Poza tym zdobył złoty (Monachium 1972) i srebrny (Montreal 1976) medal olimpijski. W 1974 r. został wybrany trzecim piłkarzem Mistrzostw Świata w RFN. Poza tym, zajął 3. miejsce w plebiscycie „France Football” na najlepszego piłkarza Europy, a od magazyny „Kicker” otrzymał „Brązową Piłkę” dla trzeciego piłkarza świata.

Kazimierz_Deyna

Źródło: iueve.pl.

Historia Deyna Cup

Były piłkarz Legii, a obecnie jeden z wiceprezesów PZPN – Roman Kosecki próbował zorganizować Deyna Cup w 2004 i 2005 r. Wśród klubów, które miały uczestniczyć w turnieju przewijały się nazwy klubów, w których grał Kosecki. W 2004 r. turniej nie doszedł do skutku, ponieważ w terminie proponowanym przez Koseckiego zaplanowano renowację murawy… a tymczasem w tym terminie Legia zagrała sparing z Radomiakiem Radom. Kosecki narzekał, że klub z nim nie współpracuje i nie chce tego turnieju. Rok później przyczyną odwołania turnieju było wycofanie się głównego sponsora. Po prawie dziesięciu latach od tych zdarzeń Deyna Cup wreszcie dochodzi do skutku.

Deyna_Cup_-_trofeum

Zwycięzca otrzyma to trofeum.

Źródło: legia.com.

 

Legia Warszawa

Gospodarzem turnieju jest Legia Warszawa. Klub założony w 1916 r. należy do najbardziej utytułowanych polskich klubów. Legia zdobyła 9 tytułów mistrzowskich (dodatkowo tytuł zdobyty w 1993 r. został odebrany za rzekome przekupstwo), 16 Pucharów Polski, 4 Superpuchary i Puchar Ligi. W europejskich pucharach Legia może pochwalić się półfinałami Pucharu Europy (1970) i Pucharu Zdobywców Pucharów (1991). W 1995 r. jako pierwszy polski klub awansowała do Ligi Mistrzów docierając do ćwierćfinału. Rok później do Ligi Mistrzów awansował łódzki Widzew i przez kolejnych 16 lat żaden polski klub nie potrafił powtórzyć tego osiągnięcia. W tym roku o Ligę Mistrzów powalczy Legia, a turniej Deyna Cup jest próbą generalną przed meczami trzech rund kwalifikacyjnych.

Legia_Warszawa_-_herb_z_tłem

Źródło: legiawarszawa-laczynas.blogspot.com.

W klubie dokonano jednak sporych zmian kadrowych, które (zwłaszcza w formacji obronnej) przypominają swoistą rewolucję. Odeszli obrońcy: Artur Jędrzejczyk (FK Krasnodar; 2,2 mln euro), Dickson Choto (koniec kontraktu) i Michał Żewłakow (koniec kariery), pomocnik Aleksander Jagiełło (wypożyczenie do Podbeskidzia) i napastnik Danijel Ljuboja (koniec kontraktu). Zmiany w obronie nastąpiły także zimą, gdy karierę zakończył Tomasz Kiełbowić, a ze Srdą Kneżevicem rozwiązano kontrakt. W kwietniu rozwiązano kontrakt z pomocnikiem Jorge Salinasem. Jeszcze w zeszłym tygodniu klub gotowy był pozbyć się także Bartosza Bereszyńskiego (Benfica) i Dusana Kuciaka (Standard Liege). Legia ma szeroką kadrę i tzw. długą ławkę, ale transfery do klubu także były potrzebne. W pierwszej kolejności (tuż po zdobyciu mistrzostwa) klub przedłużył kontrakty z trenerem Janem Urbanem, Markiem Saganowskim i dopiero niedawno z Inaki Astizem. Nowymi piłkarzami są natomiast: bramkarz Aleksander Wandzel (Lech Poznań), obrońcy Łukasz Broź (Widzew Łódź), Dossa Junior (Portugalia, AEL Limassol; 500 tys. euro), pomocnicy Helio Pinto (Portugalia, APOEL Nikozja) i Raphael Augusto (wypożyczenie z Fluminense) oraz napastnik Henrik Ojamaa (Estonia, Motherwell; 300 tys. funtów). Poza tym Legia testuje Raula Bravo, byłego obrońcę Realu Madryt a ostatnio Germinalu Beerschot, a jego przydatność zostanie oceniona po turnieju.

Wyniki dotychczasowych meczów sparingowych nie nastrajają optymistycznie, bowiem Legia nie wygrała żadnego z trzech meczów kontrolnych, notując remisy z  MSK Żilina (1:1) i SV Ried (3:3) oraz porażkę ze Spartą Praga (0:1). Bramki zdobywali: Wlademir Dwaliszwili 3 (hat-trick z Ried) i Tomasz Jodłowiec.

 

FK Austria Wiedeń

Austria Wiedeń jest najbardziej utytułowanym klubem austriackim. Klub założony w 1911 r. zdobył 24 mistrzostwa Austrii, 26 Pucharów Austrii, 6 Superpucharów Austrii, 2 Puchary Mitropa (1933, 1936) i finał Pucharu Zdobywców Pucharów (1978). Warto dodać, że lokalny rywal Austrii – Rapid wywalczył więcej tytułów mistrzowskich (32). W mijającym sezonie Austria była bliska dubletu, ale w finale krajowego pucharu sensacyjnie przegrała z trzecioligowym FC Pasching 0:1. Austria rozgrywa swoje mecze na Franz Horr Stadion o pojemności 11.608, ale zdarza się, że niektóre mecze (zwłaszcza w europejskich pucharach) rozgrywa na Stadionie Ernsta Happela o pojemności 50.865. Barwy klubu są fioletowo-białe, dlatego przydomki klubu to Die Veilchen (Fiołki) i Die Violetten (Fioletowi).

Herb_Austrii_Wiedeń

Źródło: brandsoftheworld.com.

W ostatnich dwudziestu latach Austria była stosunkowo częstym rywalem polskich klubów w europejskich pucharach. Los skojarzył Austrię i Legię dwukrotnie w Pucharze UEFA i dwukrotnie to Austria wychodziła zwycięsko z tej rywalizacji – w sezonie 2004/2005 (1:0 u siebie, 3:1 na wyjeździe) i 2006/2007 (1:1 na wyjeździe, 1:0 u siebie). Poza tym oba kluby często grały ze sobą w meczach sparingowych. Jeśli chodzi o rywalizację z innymi polskimi klubami, to Austria (także w Pucharze UEFA) grała w sezonie 2008/2009 z Lechem Poznań (2:1 u siebie, 2:4 po dogrywce na wyjeździe) i w sezonie 2010/2011 z Ruchem Chorzów (3:1 na wyjeździe, 3:0 u siebie). Pierwszą rywalizację z polskim klubem zanotowała w sezonie 1963/1964, gdy odpadła z Pucharu Europy z Górnikiem Zabrze (0:1 na wyjeździe, 1:0 u siebie, 1:2 u siebie). Dodatkowo, Austria grała w Pucharze Intertoto w 1993 r. z Pogonią Szczecin (2:0 u siebie), w 1997 r. z Odrą Wodzisław (1:5 u siebie!) i w 1998 r. z Ruchem Chorzów (0:1 u siebie, 2:2 na wyjeździe).

Do najbardziej znanych piłkarzy z obecnej kadry należą: obrońca Markus Suttner i napastnicy: Roland Linz, Roman Kienast i Philipp Hosiner, którego kilka tygodni temu kusiło niemieckie Hoffenheim oferujące „Fioletowym” 3,5 miliona euro. Od czerwca trenerem zespołu jest Nenad Bjelica z Chorwacji. Co ciekawe w zeszłym sezonie w kadrze Austrii było tylko pięciu obcokrajowców, natomiast w całej historii klubu (z różnym skutkiem) grało jedenastu Polaków – Jacek Bąk, Radosław Gilewicz, Tomasz Iwan, Andrzej Kubica, Adam Ledwoń, Sebastian Mila, Arkadiusz Radomski, Krzysztof Ratajczyk, Rafał Siadaczka, Paweł Sobczak, Marek Świerczewski.

W trakcie letniej przerwy do klubu dołączył obrońca Christian Ramsebner (SC Wiener Neustadt) i napastnik Rubin Okotie (Sturm Graz). W dotychczasowych meczach sparingowych Austria grała ze słabszymi rywalami – ASK Ybbs (5:0), Neusiedl/Zaya (3:0), amatorski klub (8:0), Zoria Ługańsk (2:1) i Arminia Bielefeld (2:2). Najwięcej bramnek w tych meczach (po 3) zdobyli: wspomniany już Hosiner i Alexander Grünwald.

 

FK Partizan Belgrad

Partizan Belgrad jest wielosekcyjnym klubem założonym w 1945 r. Do największych sukcesów klub nalezą: 17 mistrzostw Jugosławii, 2 mistrzostwa Serbii i Czarnogóry i 6 mistrzostw Serbii (nieprzerwanie od 2008 r.!), 9 Pucharów Jugosławii, 3 Puchary Serbii. Na arenie międzynarodowej Partizan zdobył Puchar Mitropa (1978) i zagrał w finale Pucharu Europy (1966). Największym rywalem, a jednoczesnej najbardziej utytułowanym serbskim klubem jest lokalny rywal Partizana, czyli Crvena Zvezda Belgrad.

Stadion Partizana może pomieścić 32.887 widzów, ale sądząc po zdjęciach zamieszczonych w Internecie wymaga gruntownego remontu. Barwy klubu są czarno-białe, dlatego przydomki klubu to: Crno-beli (czarno-biali), Grobari (grabarze) i Parni Valjak (walec parowy). Warto dodać, że do 1958 r. barwami klubu był niebieski i czerwony, ale od momentu sparingu  z Juventusem (rozegranego w Ameryce Południowej), gdy Włosi podarowali komplet swoich strojów zmieniono barwy. Jeszcze do niedawna Partizan występował w strojach niebiesko-czerwonych w niektórych meczach wyjazdowych.

Herb_Partizana_Belgrad

Źródło: novosti.rs.

Partizan z Legią spotkał się w meczu sparingowym we wrześniu 2003 r., gdy Legia żegnała Dragomira Okukę i wygrała 1:0 po golu Dicksona Choto. Oba kluby nie grały ze sobą w europejskich pucharach, zresztą Partizan tylko raz rywalizował z polskim klubem. W sezonie 1974/1975 wyeliminował z Pucharu UEFA Górnika Zabrze (2:2 na wyjeździe, 3:0 u siebie). Partizan jest odbierany przy Łazienkowskiej dosyć pozytywnie z powodu trzech piłkarzy, którzy grali w jego barwach, ale zamiast kariery w Serbii zrobili ją na Legii. Chodzi o Aleksandara Vukovicia, który podczas Deyna Cup będzie oficjalnie żegnany, Stanko Svitlicę i Miroslava Radovica, za którego Legia zapłaciła w 2006 r. aż 800 tys. euro. A warto dodać, że Partizan słynie z dobrej pracy z młodzieżą, która skutkuje wielomilionowymi transferami do klubów Europy Zachodniej. W Legii grali także inni piłkarze Partizana – Marijan Gierasimovski, Ajazdin Nuhi i Srda Kneżević. Natomiast jedynym Polakiem, który reprezentował barwy Partizana pozostaje Tomasz Rząsa, który w sezonie 2003/2004 rozegrał w tym klubie 17 meczów ligowych.

Najbardziej znanymi piłkarzami w kadrze mistrza Serbii są obrońca Ivan Ivanov (Bułgaria), pomocnik Sasa Ilic i niezwykle utalentowany napastnik Aleksandar Mitrovic. Trenerem „Czarno-biaych” jest Vuk Rasović. Podczas przerwy letniej nastąpiło dużo zmian w kadrze Partizana. Z klubu odeszli – odeszli obrońcy: Aleksandar Lazevski (Howerla Użhorod), Zarko Tomasevic (Czarnogóra, KV Kortijk), Aleksandar Miljkovic (Sporting Braga), pomocnicy: Goran Lavre i Milan Smiljanic (Genclerbirligi) i napastnik Lazar Marković (Benfica). Stefan Askovski (Macedonia) został wypożyczony do Donji Srem. Wypożyczony zostanie także Eliomar Silva, a z klubu prawdopodobnie odejdzie bramkarz Vladimir Stojković (Konyaspor). W ich miejsce sprowadzeni zostali bramkarz Milan Lukac (OFK Belgrad), obrońcy: Nikola Aksentijević (Vitesse Arnhem) i Nemanja Petrović (Teleoptik Belgrad), pomocnicy: Sasa Ivković (Teleoptik Belgrad), Nikola Gulan (Modena – na wypożyczeniu z Fiorentiny), Dusan Martinovic (Boraca Cacak) i Filip Malbašić (wypożyczenie z TSV Hoffenheim). W sparingach Partizan grał z następującymi klubami: Zlatiborski Okrug (4:0), Lokomitow Moskwa (0:1), Petrolul Ploiesti (1:0), NK Zavrc (2:0), Metalist Charków (2:2). Najwięcej bramek dla Partizana zdobyli w tych meczach Stefan Šćepović i Nikola Ninković – po 2.

 

Fluminense F.C.

Klub został założony w lipcu 1902 r. przez Oskara Coksa, szwajcarskiego emigranta. Nazwa klubu Fluminense oznacza „rzeczny”, a przydomki klubu to: Flu, Tricolor carioca, Fluzão, Nense, Pó-de-Arroz. Barwy klubu to zielony, biały i czerwony – stąd przydomek Tricolor carioca. Siedzibą klubu jest Rio de Janeiro, a jego największym rywalem – Flamengo. Mecze między tymi klubami są nazywane derbami Flu-Fla.

Herb_Fluminese

Źródło: fluminense.com.br.

Fluminense rozgrywa swoje mecze na Estádio das Laranjeiras (oficjalna nazwa Estádio Manoel Schwartz) o pojemności 8 tys. albo na Maracanie (pojemność78.838, aprzed renowacją ponad 100 tys.). Największymi sukcesami klubu są: 4 mistrzostwa Brazylii (1970, 1984, 2010, 2012), Puchar Brazylii (2007), 31 mistrzostw stanu Rio de Janeiro (Campeonato Carioca) oraz finały Copa Libertadores (2008) i Copa Sudamericana (2009). W 1949 r. Międzynarodowy Komitet Olimpijski przyznał Fluminense Puchar Olimpijski za bycie modelową organizacją sportową dla całego świata.

W styczniu br. Legia nawiązała współpracę z Fluminense, w ramach której możliwa jest wymiana piłkarzy. Póki co Legia dostała tylko Raphaela Augusto, który i tak jest niechciany we Fluminense o czym świadczą liczne wypożyczenia do innych klubów. Jan Urban nie ukrywa, że nie tak wyobrażał sobie współpracę z Flu.

 

Podsumowanie

Trudno wskazać faworyta turnieju, tym bardziej, że jest to tylko towarzyska rywalizacja będąca tylko wprowadzeniem do meczów o stawkę, dlatego wydaje się, że trenerzy będą eksperymentowali ze składem i taktyką. Trzy kluby europejskie, przygotowujące się do meczów eliminacyjnych Ligi Mistrzów powinny prezentować zbliżony poziom, natomiast Fluminense, to chyba jednak półka wyżej.

 

Źródła: własne, legia.com, deynacup.pl, 90minut.pl, sport.pl, legia.net, fk-austria.at, partizanbelgradpoland.blogspot.com, en.partizan.rs, legiawarszawa-laczynas.blogspot.com, igol.pl, iuve.pl, brandsoftheworld.com, hppn.pl, novosti.rs, fluminense.com.br, pl.wikipedia.org, en.wikipedia.org. 

 

sobota, 06 lipca 2013, martinez-4ever

Polecane wpisy