wtorek, 09 grudnia 2014
Serbia – rywal siatkarskiej reprezentacji Polski

Pierwszym przeciwnikiem siatkarskiej reprezentacji Polski podczas tegorocznych Mistrzostw Świata była zawsze groźna reprezentacja Serbii. Tym samym goście dostąpili zaszczytu uczestniczenia w meczu otwarcia rozegranym na Stadionie Narodowym.

Historia i sukcesy

Serbowie tak naprawdę na własny rachunek grają od 2007 r. i są spadkobiercą sukcesów byłej Jugosławia, a później Serbii i Czarnogóry. Rozpad Jugosławii w latach dziewięćdziesiątych miał wpływ na siatkówkę, ale nazwa reprezentacji, mimo odłączenia Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Słowenii i Macedonii, pozostała bez zmian. Tak było do 2002 r., gdy Jugosławia stała się federacją Serbii i Czarnogóry. Następnie, w 2006 r. proklamowanie niepodległości przez Czarnogórę spowodowało kolejną zmianę nazwy. Warto jeszcze przypomnieć, że jugosłowiański związek piłki światowej powstał w 1946 r. Bardziej popularne od siatkówki są jednak koszykówka, piłka nożna i tenis.

Największe sukcesy reprezentacja Jugosławii święciła na przełomie wieków. Wtedy między 1995 a 2002 przez osiem kolejnych lat zdobywali miejsca na podium. Co ważne, w tym czasie tylko raz zajęli miejsce na podium komercyjnej Ligi Światowej, bo w kolejnych latach brak miejsc na podium w dużych imprezach, nadrabiali sukcesami w Lidze Światowej. W najlepszym dla siebie okresie Serbowie wywalczyli złoto i brąz Igrzysk Olimpijskich, wicemistrzostwo świata, a podczas mistrzostw Europy – mistrzostwo, wicemistrzostwo i dwa brązowe medale. Od 2005 r. rozegrano pięć edycji Mistrzostw Europy i tylko raz (w 2009 r.) Serbowie nie zdobyli medalu. W Lidze Światowej seria była jeszcze lepsza, ponieważ w latach 2003-2010 tylko w dwóch spośród ośmiu edycji Serbowie nie zajęli miejsca na podium. Od tamtej jednak pory cztery edycje kończyli na miejscach między siódmym, a dziewiątym. Z drugiej jednak strony klasę pokazali podczas zeszłorocznych mistrzostw Europy, gdy w Kopenhadze wywalczyli brązowy medal.

Logo_serbskiej_federacji_siatkówki

Źródło: sportsun.org.

Podsumowując wszystkie sukcesy Serbów, niezależnie od nazwy reprezentacji, są naprawdę imponujące i stawiają drużynę z Bałkanów wśród najbardziej utytułowanych reprezentacji świata. Na Igrzyskach Olimpijskich Serbowie wywalczyli złoty (2000) i brązowy medal (1996), a na mistrzostwach świata srebrny (1998) i brązowy (2010). Znacznie więcej medali znajduje się w ich dorobku z mistrzostw Europy – dwa złote (2001, 2011), jeden srebrny (1997) i aż siedem brązowych medali (1975, 1979, 1995, 1999, 2005, 2007, 2013). Ligi Światowej Serbowie (jeszcze?) nie wygrali, ale czterokrotnie zajmowali drugie miejsce (2003, 2005, 2008, 2009) i trzykrotnie trzecie miejsce (2002, 2004, 2010). Do tych sukcesów, należy dodać jeszcze trzecie miejsce w Pucharze Świata (2003).

Obecny sezon

Serbowie zajmują aktualnie 6. miejsce w rankingu FIVB (Polska – 5.). W tym roku podobnie zresztą, jak Polacy nie awansowali do turnieju finałowego Ligi Światowej, który był rozgrywany we Florencji. W dwóch meczach z Bułgarią poprzedzających mundial odnieśli zwycięstwo i porażkę. Serbowie (…) mają młodą drużynę, która szczyt formy ma osiągnąć za dwa lata na igrzyskach w Rio de Janeiro. (cyt. za „Rzeczpospolita”).

Siatkarze i trener

Najbardziej znanymi i utytułowanymi serbskim siatkarzami w historii są przede wszystkim Vladimir i Nikola Grbić oraz Ivan Milijković. Nie można jednak zapominać o innych, jak np. Andrija Gerić, Goran Vujković, czy Slobodan Boskan. Co ciekawe, w czasach gdy Serbowie osiągali sukcesy żaden serbski reprezentant nie grał w polskiej lidze. Wyjątkiem był Aleksandar Mitrović (Resovia Rzeszów), ale on tak naprawdę nie zaistniał w serbskiej kadrze. Od tamtej pory sporo się zmieniło, polska liga rośnie w siłę, a Serbowie przechodzą trochę gorszy okres. Nic więc dziwnego, że w reprezentacji Serbii na mundial w Polsce znalazło się pięciu siatkarzy, którzy byli lub są związani z PlusLigą. Rozgrywający Aleksa Brdjović i środkowy Srecko Lisinac reprezentują Skrę Bełchatów, a przecież nie tak dawno w tym klubie grała największa obecnie gwiazda serbskiej siatkówki, czyli atakujący Aleksandar Atanasijević (Sir Safety Perugia). Poza tym, w Resovii grał rozgrywający Nikola Kovacević (Calzedonia Verona), a od tego sezonu w tym klubie gra inny serbski rozgrywający – Marko Ivović. Oprócz Atanasijevicia o sile serbskiej reprezentacji stanowią przede wszystkim dwaj środkowi z włoskiej Lube Banca Macerata – Marko Podrascanin i Dragan Stanković. Trenerem Serbów jest Igor Kolaković, który (z sukcesami) samodzielnie prowadzi kadrę od 2006 r. Wcześniej, bo od 2003 r. był asystentem dobrze znanego w Polsce Ljubomira Travicy.

Udział w Mistrzostwach Świata

W tabeli wszechczasów finałów siatkarskich mistrzostw świata Serbowie (włączając Jugosławię oraz Serbię i Czarnogórę) zajmują 12. miejsce. Do tej pory zagrali w ośmiu edycjach, podczas których wygrali 50 meczów, a przegrali 35 (58,82% zwycięstw). Dla porównania Polska zajmuje 6. miejsce – 15 edycji, 129 meczów, 83 zwycięstwa i 46 porażek (64,34% zwycięstw). W większej od Polski edycji turniejów finałowych uczestniczyły tylko trzy reprezentacje – Rosja (wliczając wyniki ZSRR), Bułgaria i Czechy (wliczając wyniki Czechosłowacji). Serbowie wywalczyli awans na polskie mistrzostwa pewnie wygrywając turniej kwalifikacyjny rozgrywany w serbskim Niszu. Gospodarze rozbili Macedonię (3:0), Portugalię (3:1) i Słowenię (3:0).

Mecze Polska – Serbia

Historia meczów między Polską a Serbią jest długa i pełna licznych, pięknych widowisk. Wydaje się, że w pamięci kibiców zapadły przede wszystkim trzy z nich. W 2000 r. w turnieju kwalifikacyjnym do Igrzysk Olimpijskich w Sydney, rozgrywanym w katowickim „Spodku” Polacy przy stanie 1:2 w setach prowadzili w czwartej partii 23:17, a i tak przegrali! Sytuacja powtórzyła się, aczkolwiek była jeszcze bardziej dramatyczna, pięć lat później, gdy w Belgradzie w półfinale Ligi Światowej Polska prowadziła z gospodarzami 2:0 i 22:17 w trzecim secie, a mecz przegrała po tie-breku. Rok później podczas Mistrzostw Świata w Japonii, Biało-czerwoni wygrywając z Serbią 3:0 przypieczętowali awans do półfinału, a później zdobyli srebrny medal. Dodatkowo, Polska może pochwalić się imponującym bilansem w meczach z Serbami podczas mistrzostw świata. Polacy wygrali wszystkie pięć meczów ze znakomitym bilansem setów 15:3.

Sukcesy klubów w europejskich pucharach

Warto jeszcze wspomnieć o sukcesach siatkówki klubowej. W czasach komunistycznych, a później do czasu rozpadu Jugosławii najlepsi siatkarze grali przede wszystkim w kraju. Później zaczęli wyjeżdżać za granicę i podnosić swoje umiejętności przede wszystkim we Włoszech. Największe sukcesy w europejskich pucharach w czasach wielkiej Jugosławii święcił chorwacki HAOK Mladost Zagrzeb trzykrotnie dochodząc do finału Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (1963/1964, 1983/1984 i 1984/1985). Później już dla Chorwacji zdobył 3. miejsce w tych rozgrywkach (1996/1997) i finał Pucharu Challenge (2009/2010). Jedyną drużyną, która nawiązywała do tych sukcesów była serbska Vojvodina Novy Sad, która w Pucharze Europy dwukrotnie zajmowała 3. miejsce (1988/1989 i 1995/1996) i raz w Pucharze Zdobywców Pucharów (1982/1983). Miejsca na podium w klubowych rozgrywkach uzupełniają finały Pucharu CEV – osiągnięte dwukrotnie przez Partizana Belgrad (1984/1985 i 1989/1990) i raz przez bośniacką OK Bośnię Sarajewo (1985/1986).

Podsumowanie

Serbia w dalszym ciągu należy do czołowych drużyn świata, o czym świadczy brązowy medal zdobyty podczas zeszłorocznych mistrzostw Europy, ale to już nie jest tak silna drużyna, jak za czasów braci Grbiciów i Milijkovica. Rywal silny, ale aktualnie to Polska jest silniejsza.

 

Źródła: własne, siatka.org, sportsun.org, pl.wikipedia.org. „Skarb Kibica. Mistrzostwa Świata w siatkówce Polska 2014” – bezpłatny dodatek do „Przeglądu Sportowego” z dnia 29 sierpnia 2014 r. R. Myśliwiec, Odbojka jest w cieniu, „Przegląd Sportowy” z dnia 29 sierpnia 2014 r., s. 26. J. Pindera, Bal pod siatką, „Rzeczpospolita” z dnia 29 sierpnia 2014 r., s. 16. J. Pindera, Nadzieje równie wielkie jak obawy, „Rzeczpospolita” z dnia 30-31 sierpnia 2014 r., s. 14.

sobota, 12 listopada 2011
Czechy – rywal siatkarskiej reprezentacji Polski

Przygotowujący się do startu w Pucharze Świata, Polscy siatkarze rozegrają w dniu dzisiejszym mecz sparingowy w Arenie Legionowo z reprezentacją Czech. We wczorajszym meczu biało-czerwoni byli górą, ale zwycięstwo 3:0 nie przyszło im łatwo, o czym mogą świadczyć wyniki poszczególnych setów – 25:21, 26:24 i 27:25.

Czechosłowacka potęga

Reprezentacja Czechosłowacji w piłce siatkowej mężczyzn do lat siedemdziesiątych była światową potęgą, ustępującą jedynie reprezentacji ZSRR. Po rozpadzie Czechosłowacji ani reprezentacja Czech ani reprezentacja Słowacji nie nawiązały do dawnych sukcesów.

W pierwszych sześciu edycjach Mistrzostw Świata Czechosłowacja zdobyła dwa złote (1956, 1966) i cztery srebrne medale (1949, 1952, 1960, 1962), zawsze ulegając w finale reprezentacji ZSRR. Polacy w tym czasie mogli pochwalić się dwoma czwartymi miejscami (1956 i 1960), a złoto mistrzostw świata wywalczyli dopiero w latach siedemdziesiątych, gdy sława Czechosłowacji już wyblakła, a było to w 1972 r.

W Mistrzostwach Europy Czechosłowacy sięgnęli po trzy złote i cztery srebrne medale, zaś Polacy sięgnęli po pięć srebrnych i jeden brązowy medal. Na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio’1964 Czechosłowacy zdobyli srebrny medal, a cztery lata później w Meksyku brązowy. Na kolejnych Igrzyskach w Montrealu Polacy wywalczyli już złoto. W Pucharze Świata Czechosłowacy dwukrotnie byli na drugim miejscu (1965 i 1985), zaś Polacy raz ukończyli zawody na drugim miejscu (1965), a zresztą był to inauguracyjny PŚ rozgrywany w Warszawie.

Czechy – narodziny reprezentacji w 1993 r.

Po rozpadzie Czechosłowacji, reprezentacja Czech może pochwalić się jedynie czwartymi miejscami wywalczonymi na Mistrzostwach Europy (1999 i 2001) i Lidze Światowej (2003). Poza tym na ME zajmowali miejsca: 6. (1997), 9. (1995, 2003, 2005), 10. (2011) i 16. (2009).

Najlepsze miejsce na Mistrzostwach Świata wywalczyli w zeszłym roku, gdzie byli na 10. miejscu. W pozostałych edycjach kończyli na miejscu 21. (1998) i 13. (2002 i 2006). Do Pucharu Świata i Igrzysk Olimpijskich nie zakwalifikowali się, a w Lidze Światowej startowali tylko raz. W Lidze Europejskich CEV, która ma dużo mniejszą rangę niż wymienione imprezy, Czesi wygrali w 2004 r., w następnym roku zajęli dopiero 7. miejsce, a w 2007 r. – 9. miejsce.

Wydaje się, że reprezentacja Czech za mało gra w dużych imprezach i brakuje im meczów o stawkę, co powoduje brak doświadczenia, dlatego trochę dziwi fakt, że Czesi nie grają ani w Lidze Światowej, ani w Lidze Europejskiej. O ile na LŚ potrzebne są pokaźne fundusze, a popularność czeskiej siatkówki jest zdecydowanie mniejsza niż hokeja, futbolu i sportów zimowych, to jednak starty w LE są w zasięgu Czechów i powinny pomóc im w budowaniu stabilnej reprezentacji.

Dla porównania, Polacy od 1993 r. poprzez starty w Lidze Światowej i medialne (początkowo) tworzenie popularności siatkówki wywalczyli: Wicemistrzostwo Świata (2006), Mistrzostwo Europy (2009) i brązowy medal Mistrzostw Europy (2011). W pozostałych edycjach ME, w których startowali zajmowali: 5. miejsca (2001, 2003 i 2005) i 6. miejsce (1995). Dwie edycje (1997 i 1999) odbyły się bez udziału Polaków. Do tego dochodzi 3. miejsce (2009) i 4. miejsca (2005 i 2007) w Lidze Światowej. Stary w Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie’1996, Atenach’2004 i Pekinie’2008 (ćwierćfinał).

Czwarte miejsca, czyli największe sukcesy Czechów (1999, 2001, 2003)

Na Mistrzostwach Europy w 1999 r. rozgrywanych w Austrii, Czesi przegrali w fazie grupowej z Jugosławią 3:1, ale sensacyjnie pokonali po tie-breakach Holandię i Francję, co dało im awans do półfinału, ponieważ mistrzostwa te były rozgrywane z udziałem tylko ośmiu drużyn. Dwa lata później na mistrzostwach kontynentu grało o cztery drużyny więcej a Czesi byli gospodarzem turnieju i ten fakt wykorzystali. W fazie grupowej przegrali tylko z Holandią (1:3), ale wygrali ze Słowenią (3:1), Bułgarią (3:1), Słowacją (3:0) i Rosją (3:0). W półfinale gładko ulegli Włochom 0:3, a w meczu o 3. miejsce przegrali z Rosją po tie-breaku, choć prowadzili już 2:1.

W 2003 r. Czesi jedyny raz w swojej historii wzięli udział w Lidze Światowej i zajęli miejsce tuż za podium. Najpierw wygrali swoją grupę z bilansem meczów 8 zwycięstw i 4 porażki, a rywalami były reprezentacje Francji (2 zwycięstwa – 2 porażki), Grecji (2 – 2) i Japonii (4 – 0). W turnieju finałowym Czesi najpierw przegrali z Serbią i Czarnogórą (0:3), ale później wygrali z Grecją i Hiszpanią po 3:1, dzięki czemu awansowali do ostatniej fazy turnieju. W półfinale przegrali z Brazylią 0:3, a w meczu o 3. miejsce z Włochami 1:3.

Czesi na dwóch ostatnich dużych imprezach

Na ostatnich Mistrzostwach Świata Czesi grali naprawdę dobre, ale chory system pozbawił ich szans na dobry wynik. W pierwszej fazie grupowej przegrali z Francją po tie-breaku, a następnie wygrali z Chinami (3:1) i sensacyjnie z Bułgarią (3:1). W drugiej fazie grupowej znowu sprawili sensację, bowiem wygrali z USA bez straty seta (!!!), a następnie powtórzyli ten wynik z Kamerunem. W trzeciej fazie grupowej przegrali po tie-breaku z Brazylią, choć prowadzili 2:1, a następnie przegrali z Niemcami 0:3, czym zaprzepaścili szansę na dobry wynik. To był właściwie jedyny przegrany mecz, którego Czesi mogą żałować. W walce o miejsca 9-12 pokonali Francję 3:0 rewanżując się za porażkę w swoim inaugurującym meczu i przegrali z Argentyną 1:3. Czesi zajęli najlepsze miejsce w swojej historii startów na MŚ, czyli 10., ale niedosyt pozostał

Tegoroczne Mistrzostwa Europy rozgrywane w Austrii i Czechach, nie były udane dla współgospodarzy tej imprezy. W fazie grupowej Czesi wygrali z Portugalią (3:2) i Estonią (3:0), ale przegrali z Rosją (0:3). W meczu barażowym o ćwierćfinał przegrali z Polską 1:3 i zajęli dopiero 10. miejsce.

Ranking FIVB

Czesi aktualnie zajmują 17. miejsce w rankingu FIVB, a w dotychczasowej historii najwyższe ich miejsce w tym rankingu to 16. (grudzień 2003), natomiast najniższe to 27. Dla porównania Polacy po zdobyciu wicemistrzostwa świata’2006 awansowali na drugie miejsce w rankingu, tuż za Brazylią.

Dotychczasowa rywalizacja z Czechami

Na wielkich imprezach obie reprezentacje spotkały się tylko dwa razy. Na Mistrzostwach Europy w 1995 r., gdzie Polacy zajęli 6. miejsce, a Czesi 9. miejsce, Polska pokonała Czechy, jeszcze w starym systemie punktowania 3:0. Druga potyczka miała miejsce w tym roku w meczu barażowym o ćwierćfinał Mistrzostw Europy. Polacy zwyciężyli 3:1.

Czescy siatkarze w polskiej lidze

W skladzie na tegoroczne ME znalazło się trzech siatkarzy mających za sobą wyst ępy w polskiej lidze – Jiri Popelka (Kędzierzyn-Koźle), Michal Hazdira (Częstochowa) i Petr Zapletal (Kędzierzyn-Koźle). Dodatkowo w kadrze Czech znalazł się rozgrywający Lukas Tichacek, który dopiero przed tym sezonem podpisał kontrakt z Resovią.

Poza nimi w polskiej lidze występowali także inni byli kadrowicze, jak np. Jakub Novotny (Kędzierzyn-Koźle, Bełchatów), Karel Kvasnicka (Politechnika Warszawa), Pavel Chudik (Nysa), Martin Kop (Nysa), Petr Sedlacek (Nysa), Daniel Matoska (Nysa), Ales Patak (Szczecin).

Popularniejsi niż Czesi są w polskiej lidze Słowacy. Wśród byłych i obecnych siatkarzy z tego kraju w polskiej lidze można wymienić następujących: Dusan Kubica (Kędzierzyn-Koźle), Marek Kardos (Kędzierzyn-Koźle), Pawel Reznicek (Nysa, Wrocław), Miroslav Czajan (Radom), Tomas Kmet (Kędzierzyn-Koźle), Michal Masny (Kędzierzyn-Koźle, Bydgoszcz), Michal Cerven (Bydgoszcz), Martin Sopko (ur. 1982, Bydgoszcz), Martin Sopko (ur. 1987, Kielce), Lukas Divis (Jastrzębie) i Peter Divis (Jastrzębie, Sosnowiec).

Podsumowanie

Jeśli trener Anastasi nie będzie robił poważniejszych zmian w składzie, to w dzisiejszym meczu Polacy powinni wygrać, ponieważ pod każdym elementem siatkarskiego rzemiosła prezentują się lepiej.

| < Sierpień 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
Tagi