piątek, 24 marca 2017
Przed 53. Rajdem Barbórka 2015 r.

Największymi gwiazdami 53. Rajdu Barbórka 2015 byli świeżo upieczony mistrz Europy, Kajetan Kajetanowicz, wielokrotny zwycięzca Rajdu Barbórka – Tomasz Kuchar i trzykrotny mistrz Polski i zwycięzca Rajdu Barbórka, Bryan Bouffier. Na liście startowej znalazło się 89 załóg, a w imprezie towarzyszącej (Barbórka Legend) wystartuje 41 pojazdów.

Trasa

Rajd Barbórka 2015 był rozgrywany na sześciu odcinkach specjalnych, a dokładniej trzech, które były przejeżdżane dwukrotnie – Tor Służewiec (długość 4,7 km), PGE Narodowy (2,85 km) i Autodrom Bemowo (1,5 km). Rajd zwieńczył dodatkowy OS, czyli Kryterium Karowa.

Gwiazdy

Trzy największe gwiazdy 53. Eeycji rajdu to Kajetanowicz, Kuchar i Bouffier. Ci trzej kierowcy zdominowali Barbórkę od 2010 r. W tym czasie wygrali wszystkie pięć edycji (Kuchar i Kajto po 2, Bouffier – 1), wszystkie pięć Kryteriów Karowa (Kajetanowicz – 3, Kuchar – 2). Dublet w postaci zwycięstwa w Barbórce i Karowej zaliczyli po jednym razie Kuchar i Kajto.

Udział Kajetanowicza i Bouffiera, a także Wojciecha Chuchały sprawia, że w rajdzie wystartują wszyscy mistrzowie Polski z lat 2007-2014. Kajetanowicz wygrał Mistrzostwo Polski czterokrotnie (2010-2013), Bouffier trzykrotnie (2008-2009), a Chuchała jeden raz (2014). Bouffier był bliski wyrównania wyniku Kajetanowicza, ale w 2015 r. mistrzostwo przegrał z Łukaszem Habajem, którego zabrakło na trasie Barbórki’2015.

Tomasz Kuchar nigdy nie wywalczył mistrzostwa, a jedynie wicemistrzostwo Polski (2009). W 1999 r. został nagrodzony Volkswagen Sport Trophy. Najlepsze miejsca w rajdach mistrzostw świata to: 11. (Rajd Nowej Zelandii 2002) i 12. (Rajd Szwecji 2002 i Rajd Australii 2002).

Bouffier oprócz wspomnianych mistrzostw Polski ma na swoim koncie także dwa wicemistrzostwa (2011, 2015) i 3. miejsce (2010). W 2010 r. został mistrzem Francji na asfalcie. W 2011 r. wygrał Rajd Monte Carlo zaliczany do Intercontinental Rally Challenge, a w klasyfikacji generalnej zajął 6. miejsce. Rok później wygrał Rajd Korsyki i został wicemistrzem Europy. Najlepsze miejsca w rajdach mistrzostw świata zajmował oczywiście w Monte Carlo – 2. (2014) i 5. (2013), a także 9. (Rajd Francji Alzacja 2014) i 13. Rajd Portugalii (2013) i 14. Rajd Polski (2014). W klasyfikacji generalnej mistrzostw świata zajmował miejsce 12. (2014) i 14. (2013).

53._Rajd_Barbórka_2015_logo

Źródło: rajdy.autoklub.pl.

Kajetanowicz dopiero czekał na debiut w rajdzie mistrzostw świata, ale solidnie się do niego przygotowywał. Czteroletnie dominacja w Polsce, mistrzostwo Europy (2015), a także 4. (2014) i 7. (2013) miejsce w klasyfikacji generalnej to doskonałe przygotowanie.

Kilka dni przed rozpoczęciem rajdu na oficjalnej stronie rajdu pojawił się wywiad z Krzysztofem Hołowczycem. Z wywiadu można było wywnioskować, że popularny „Hołek” wystartuje w Rajdzie, ale na liście zgłoszeń zabrakło Olsztynianina. Hołowczyc jest trzykrotnym mistrzem Polski (1995, 1996, 1999) i Mistrzem Europy (1997). W rajdach mistrzostw świata zajmował miejsca: 6. (Rajd Polski 2009), 7. (Rajd Argentyny 1998), 8. (Rajd Wielkiej Brytanii 1998) i 10. (Rajd Portugalii 1998). Poza tym, w 2013 r. zdobył Puchar Świata FIA w rajdach terenowych, a dwa lata później ukończył Rajd Dakar na 3. miejscu.

Rekordziści

Najwięcej zwycięstw w Rajdzie Barbórka ma na swoim koncie Tomasz Kuchar – 6 (2003, 2007, 2008, 2009, 2010, 2012). Po 4 razy wygrywali Marian Bublewicz (1980, 1983, 1987, 1989) i Paweł Przybylski (1990, 1995, 1996, 1998). Po 3 zwycięstwa mają Sobiesław Zasada (1965, 1966, 1969) i Leszek Kuzaj (2004, 2005, 2006).

Obcokrajowcy

Jeśli chodzi o obcokrajowców to zostało zgłoszonych dwóch. Litwin Dominykas Butvilas to nadzieja litewskiej motoryzacji. Od 2014 r. reprezentuje Subaru Poland Rally Team i startuje w Mistrzostwach Polski. Na swoim koncie ma dwa mistrzostwa Litwy (2012, 2013) oraz 7. miejsce w klasyfikacji generalnej Mistrzostw Europy i 3. w klasie ERC 2 (2015). Drugim obcokrajowcem jest ekstremalny kaskader – Austriak Felix Baumgartner, który tak upodobał sobie Rajd Barbórki, że wraca do Warszawy po raz kolejny. Warto zauważyć, że jednym obcokrajowcem, który zwyciężył w Rajdzie Barbórka jest Włoch Piero Lattari. W 1968 r. wygrał ex aequo z Włodzimierzem Markowskim, a w 1974 r. już samodzielnie.

Magia „Barbórki”

W wypowiedziach opublikowanych na oficjalnej stronie Rajdu kluczowi rajdowcy podkreślali wyjątkowość rajdu. Kajetanowicz: „Barbórkę trzeba poznać. Wtedy ds. się ją polubić (…) Jest jakaś nieokreślona magia w tej imprezie.”. Kuchar: „Barbórka jest specyficzna, trzeba tu jechać grzecznie i delikatnie.”. Bouffier: „Puchar za zwycięstwo na Karowej znalazłby szczególne miejsce w moim domu.”.

Hołowczyc: „(…) to impreza, w której zawsze uczestniczę z wielką przyjemnością (…) Cudownie jest znów się tam pojawić.”.

 

Źródło: własne, barborka.pl, ewrc-results.com, rajdy.autoklub.pl, pl.wikipedia.org.

poniedziałek, 13 marca 2017
Kajetan Kajetanowicz Mistrzem Europy 2015. Polskie sukcesy w RSME.

Kajetan Kajetanowicz jako trzeci polski kierowca, po Sobiesławie Zasadzie i Krzysztofie Hołowczycu, wywalczył Rajdowe Samochodowe Mistrzostwo Europy. Popularny „Kajto” (Ford Fiesta R5) zdobył 230 punktów i wyprzedził w klasyfikacji generalnej Irlandczyka Craiga Breena i Rosjanina Aleksieja Łukjaniuka.

Kajetanowicz wystartował w ośmiu z dziesięciu eliminacji RSME. Opuścił tylko belgijski Rajd Ypres i ostatni szwajcarski Rajd Valais. Jedynym, którego nie ukończył był łotewski Rajd Lipawy. W pozostałych siedmiu eliminacjach „Kajto” zawsze był na podium! Wygrał Rajd Janner (Austria), Rajd Cypru i Rajd Grecji (Akropolu). Drugie miejsce zajął w Rajdach Irlandii, Azorów (Portugalia) i Estonii, zaś trzecie w Rajdzie Barum (Czechy). Poza tym, otrzymał dwie nagrody – Mistrza Europy śniegu i lodu (ERC Ice Master) i Mistrza Europy na szutrze (ERC Gravel Master).

K.Hołowczyc_1997_r.

 

Kajetan Kajetanowicz i Jarosław Baran – mistrzowie Europy 2015.

Źródło: moto.pl.

K.Kajetanowicz_Mistrzem_Europy_2015_(1)

Źródło: fakt.pl.

Wysoką formę i przede wszystkim spore umiejętności Kajetanowicz zaprezentował rok wcześniej. W sezonie 2014 zdobył równo sto punktów i był blisko podium, ale zabrakło mu tylko pięciu punktów, aby wyprzedzić Craiga Breena. Mistrzostwo wywalczył Esapekka Lappi (Finlandia), który wyprzedził Seppa Wieganda (Niemcy). Kajetanowicz wystąpił w ośmiu z jedenastu eliminacji RSME. Opuścił Rajdy Irlandii, Ypres i Estonii, ale podstawowym problemem Polaka był fakt, że nie ukończył aż czterech Rajdów – Janner, Azorów, Valais i Korsyki. Polak nie wygrał żadnego rajdu, a na podium stanął dwukrotnie – na Cyprze (2. miejsce) i w Grecji (3. miejsce). Poza tym, był 4. w Rajdzie Lipawy i 6. w Rajdzie Barum. Jak widać sezon 2014 był doskonałym przygotowaniem do zdobycia mistrzostwa. Polski kierowca zebrał  cenne doświadczenia, wyciągnął wnioski i okazał się najlepszy.

Należy zwrócić uwagę, że dwa sezonu wczesniej, czyli w 2013 r. Kajto zajął 6. miejsce w Rajdzie Janner i wygrał Rajd Polski, co dało mu 7. miejsce w klasyfikacji generalnej Mistrzostw Europy, co potwierdziło, że cztery tytuły mistrza Polski (2010-2013) nie były przypadkiem i nadeszła pora na rywalizację w Europie.

Najbardziej utytułowanym polskim rajdowcem pozostaje Sobiesław Zasada, który wywalczył trzy mistrzostwa (1966, 1967, 1971) i trzy wicemistrzostwa Europy (1968, 1969, 1972). Rajdowe Mistrzostwa Europy są rozgrywane od 1953 r. i przez dwadzieścia lat stanowiły najważniejszą rajdową rywalizację, ponieważ Rajdowe Mistrzostwa Świata są rozgrywane od 1973 r., ale tylko w klasyfikacji konstruktorów, a od 1977 r. także w klasyfikacji indywidualnej. Tym bardziej należy docenić trzy tytuły mistrzowskiej Zasady. W 1966 r. Zasada wygrał rywalizację w klasie G2 jadąc dwoma samochodami – BMC Mini Cooper S i Steyr-Puch 650 TR. Rok później za kierownicą Porsche 911 S i Porsche 912 wygrał rywalizację w klasie G1. To były jedyne dwa lata, gdy rywalizowano w podziale na trzy klasy (G1, G2, G3). Wreszcie w 1971 r. Zasada triumfował po raz trzeci, tym razem za kierownicą BMW 2002 TI.

Sobiesław Zasada i Jerzy Dobrzański – Porsche 911 S podczas 38. edycji Rally Alpenfahrt (11-14 maja 1967 r.).

Źródło: kwa-kwa.pl.

W latach 1975 i 1976 trzecie miejsce w Mistrzostwach Europy zajął Andrzej Jaroszewicz, syn premiera PRL Piotra Jaroszewicza, zwany „czerwonym księciem”. Na kolejne sukcesy na rajdowych trasach trzeba było czekać prawie dwadzieścia lat. W 1992 r. wicemistrzostwo wywalczył Marian Bublewicz, co trzy lata później powtórzył Krzysztof Hołowczyc. Wreszcie po kolejnych dwóch latach popularny „Hołek” jako drugi Polak w historii wywalczył Rajdowe Samochodowe Mistrzostw Europy. Hołowczyc prowadził Subaru Imprezę i wygrał w trzech Rajdach – Albeny (Bułgaria), Halkidiki (Grecja) i Cypru. Poza tym zajął trzecie miejsce w Rajdzie Polski i Rajdzie Deutschland.

Krzysztof Hołowczyc i Maciej Wisławski w mistrzowskim sezonie 1997 na rampie 18. Rally Piancavallo, gdzie zajęli 5. miejsce.

Źródło: rallipro.com.

W 2002 r. na podium ME stanęło aż dwóch Polaków. Drugi był Janusz Kulig, a trzeci Leszek Kuzaj. W kolejnych latach aż cztery razy na podium w klasyfikacji generalnej znalazł się Michał Sołowow – biznesmen, który rajdy traktował tylko jako hobby. Sołowow wywalczył trzy tytuły wicemistrzowskie (2008, 2009, 2012) i dwa trzecie miejsca (2006, 2010). Sukcesy Sołowowa przypadły na okres (2006-2012), gdy obok Mistrzostw Europy organizowano konkurencyjną i bardziej medialną serię rajdową Intercontinental Rally Challenge. Dopiero od 2013 r. połączone obie serie pod nazwą Mistrzostw Europy, które odzyskały dawny blask.

Warto jeszcze wspomnieć, że w 2013 r. wicemistrzem Europy został francuski kierowca Bryan Bouffier, który w latach 2007-2009 był Rajdowym Mistrzem Polski. Bouffier zasłynął znakomitymi startami w legendarnym Rajdzie Monte Carlo. W 2011 wygrał ten rajd, gdy był eliminacją IRC, a w 2014 r. zajął drugie miejsce, ale wtedy rajd zaliczał się do Rajdowych Mistrzostw Świata.

W sezonie 2016 Kajetanowicz ponownie wystąpi w cyklu rajdów składających się na Mistrzostwa Europy i z całą pewnością należy do faworytów tej rywalizacji.

 

Polscy kierowcy na podium klasyfikacji generalnej Rajdowych Samochodowych Mistrzostw Europy (w nawiasach kolejno liczba zwycięstw, drugich i trzecich miejsc):

  1. Sobiesław Zasada 6 (3-3-0).
  2. Michał Sołowow 5 (0-3-2).
  3. Krzysztof Hołowczyc 2 (1-1-0).
  4. Andrzej Jaroszewicz 2 (-0-0-2).
  5. Kajetan Kajetanowicz 1 (1-0-0).
  6. Marian Bublewicz 1 (0-1-0).
  7. Janusz Kulig 1 (0-1-0).
  8. Leszek Kuzaj 1 (0-0-1).

 

Źródła: własne, sport.pl, moto.pl, fakt.pl, kwa-kwa.pl, rallipro.com, sportowefakty.wp.pl, cersanitrally.pl, pl.wikipedia.org, en.wikipedia.org. CEG, Pechowy finał Kajetanowicza, „Przegląd Sportowy” z dnia 10-11 listopada 2014 r., s. 29. C. Gutowski, Kajto zaczął od zwycięstwa, „Przegląd Sportowy” z dnia 5-6 stycznia 2015 r., s. 8. C. Gutowski, Kajetanowicz wypadł, ale wciąż prowadzi w ERC, „Przegląd Sportowy” z dnia 9 lutego 2015 r., s. 8. C. Gutowski, Debiut na podium, „Przegląd Sportowy” z dnia 7 kwietnia 2015 r., s. 26. C. Gutowski, Trzecie podium Kajetanowicza, „Przegląd Sportowy” z dnia 8 czerwca 2015 r., s. 22. C. Gutowski, Szaleńcy walczyli o zwycięstwo, „Przegląd Sportowy” z dnia 20 lipca 2015 r., s. 30. C. Gutowski, Piąte podium Kajetanowicza, „Przegląd Sportowy” z dnia 31 sierpnia 2015 r., s. 29. CEG, Fordem po tytuł, „Przegląd Sportowy” z dnia 28 września 2015 r., s. 30. C. Gutowski, Spełnione marzenia, „Przegląd Sportowy” z dnia 12 października 2015 r., s. 31.

piątek, 24 lipca 2015
Historyczny Rajd Dakar

Zakończony 17 stycznia 2015 r. Rajd Dakar przejdzie do historii polskiej motoryzacji, ale smak sukcesu został stłumiony wcześniejszym tragicznym wydarzeniem.

Najpierw 6 stycznia 2015 r. śmierć poniósł debiutujący w Rajdzie Dakar polski motocyklista Michał Hernik. Został pierwszym polskim reprezentantem, który z Dakaru już nie powrócił… a później polscy rajdowcy odnieśli pierwsze zwycięstwo w klasyfikacji generalnej (w quadach) i także po raz pierwszy w historii miejsce na podium w klasyfikacji generalnej w rywalizacji samochodów. Zdarzały się już miejsca na podium, a nawet zwycięstwa etapowe, ale zwycięstwa w klasyfikacji generalnej w jakiejkolwiek klasyfikacji jeszcze nie było.

Michał_Hernik

Michał Hernik

Źródło: wyborcza.pl.

Do tej pory Polacy mogli pochwalić się tylko ukończeniem na podium Rajdu Dakar tylko w klasyfikacji quadów. Rafał Sonik zajął drugie miejsce w 2014 r., a trzecie w 2009 i 2013 r. a Łukasz Łaskawiec trzecie w 2011 r. Dwa pozostałe miejsce w „dziesiątce” także były dziełem Sonika – 4. (2012) i 5. (2010). Wreszcie w 2015 r. Rafał Sonik jako pierwszy Polak w historii wygrał Rajd Dakar.

Rafał_Sonik_2015_(1)

Rafał Sonik z trofeum za zwycięstwo w Rajdzie Dakar 2015.

Źródło: infokrakow24.pl.

Rafał_Sonik_2015_(2)

Źródło: yamaha-motor.fr.

Do historii przeszedł także Krzysztof Hołowczyc – pierwszym polski kierowca, który ukończył Rajd Dakar na podium, a dokładniej na trzecim miejscu w klasyfikacji samochodowej. Sukcesy, a dokładniej wysokie miejsca etapowe „Hołek” wreszcie zastąpił „pudłem” w klasyfikacji generalnej. Wcześniej Hołowczyc aż czterokrotnie ukończył Dakar w czołowej „dziesiątce”. Dwukrotnie zajął 5. miejsce (2009, 2011), a po jednym razie 6. miejsce (2014) i 9. miejsce (2012). Warto dodać, że miejsce w pierwszej „dziesiątce” zajęła w 2014 r. załoga byłych motocyklistów Jacek Czachor i Marek Dąbrowski – 7. miejsce oraz w tym samym roku 9. miejsce Martin Kaczmarski.

Krzysztof_Hołowczyc_2015_(1)

Krzysztof Hołowczyc z trofeum za zajęcie 3. miejsca w Rajdzie Dakar 2015.

Źródło: radiopik.pl.

Krzysztof_Hołowczyc_2015_(2)

Źródło: sport.wm.pl.

Od duetu Czachor-Dąbrowski płynnie przeszliśmy do motocyklistów, którzy dopiero czekają na sukcesy i miejsca na podium. Polacy przez długi czas w ogóle nie startowali w Rajdzie Dakar aż wreszcie start tych dwóch motocyklistów w 2000 r. zapoczątkował regularne występy Polaków i (co by nie mówić) tłuste lata dla polskiej motoryzacji w tym Rajdzie. Wszystkie największe sukcesy, wszystkie miejsca na podium nastąpiły dopiero po 2000 r. Inna sprawa, że nie byłoby tego wszystkiego, gdyby nie duże pieniądze zainwestowane w starty przez największy polski koncern naftowy, a w dalszej kolejności zainteresowanie mediów, innych sponsorów i przyciągnięcie znanych nazwisk, jak Hołowczyc, czy Małysz.

Hołek_i_Sonik_u_Prezydenta_RP_2015

Rafał Sonik i Krzysztof Hołowczyc podczas zasłużonej wizyty u Bronisława Komorowskiego, Prezydenta RP.

Źródło: przegladsportowy.pl.

W każdym razie Polakom brakuje jeszcze miejsca na podium w klasyfikacji generalnej motocyklistów. Najlepsze miejsca – 6. (2014) i 8. (2010) zajął uczeń Czachora i Dąbrowskiego, czyli Jakub Przygoński, a jeśli chodzi o ich nauczycieli, to Dąbrowski był 9. (2003), a Czachor 10. (2004 i 2007).

Jeśli chodzi o rywalizację ciężarówek, to tutaj jest stosunkowo najgorzej. Jarosław Kazberuk zajął 16. miejsce (2003) i 19. (2015), a Grzegorz Baran 20. (2010), 25. (2011) i 28. (2004). Nie sposób jednak nie wspomnieć, że w 2012 r. w klasyfikacji ciężarówek zwyciężyła holenderska załoga, w której pilotem był Dariusz Rodewald – Polak, który startował jako reprezentant Holandii.

Trudno wyobrazić sobie, że prawie dwadzieścia lat temu w Rajdzie (jeszcze wtedy) Paryż – Dakar wzięły udział polskie załogi w polskich samochodach! W latach 1987-1988 startowały dwie załogi Jelcza, a w 1988 r. dwie załogi Stara. Jelcze nie ukończyły rywalizacji, a Star dotarły do mety, ale z przekroczonym limitem czasowym, dlatego nie zostały sklasyfikowane.

Rajd Dakar 2015 przeszedł już do historii i na długo zapisze się w pamięci polskich fanów motoryzacji, ale znane powiedzenie mówi, że apetyt rośnie w miarę jedzenia…


Źródła: własne, pl.wikipedia.org, sport.pl, dakar.com, wyborcza.pl, infokrakow24.pl, yamaha-motor.fr, radiopik.pl, sport.wm.pl, przegladsportowy.pl. K. Jordan, Wiara czyni cuda!, „Przegląd Sportowy” z dnia 19 stycznia 2015 r., s. 8. K. Jordan, Na sukces czekał 10 lat, „Przegląd Sportowy” z dnia 19 stycznia 2015 r., s. 9.

| < Maj 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
Tagi