sobota, 28 października 2017
Davide Martinelli wygrał w Warszawie po raz pierwszy w cyklu UCI World Tour

Pierwszy etap 73. Tour de Pologne rozegrany we wtorek 12 lipca 2016 r. zakończył się w Warszawie zwycięstwem Włocha Davide Martinelli’ego (Etixx – QuickStep), który wyprzedził na finiszu swojego kolegę z zespołu Kolumbijczyka Fernando Gavirię i Australijczyka Caleba Ewana.

73.Tour de Pologne był rozgrywany pod hasłem „Szlakiem historii”, a start w Radzyminie nawiązywał do Bitwy Warszawskiej z 1920 r. i roli jaką odegrali w niej członkowie Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów. W TdP wystartowało 24 Polaków, najwięcej od 2005 r., gdy wyścig uzyskał najwyższą rangę UCI.

Na starcie w Radzyminie było parno i duszno, pojawił się przelotny deszcz.” (cyt. za: sport.pl). „(…) kilka minut po starcie od peletonu oderwało się sześciu zawodników: Jonas Koch (Verva Activejet), Jarosław Marycz (CCC Sprandi Polkowice), Szymon Rekita (Polska), oraz Alessandro de Marchi (BMC), Marc Fournier (FDJ) i Peter Williams (One Pro Cycling).” (cyt. za: eurosport.onet.pl). Na 26. kilometrze w granicach Warszawy uciekinierzy wjechali z przewagą dwóch i pół minuty nad peletonem.

Po kolejnych dwunastu kilometrach kolarze znaleźli się w centrum Warszawy, gdzie rozpoczęli pierwszą z siedmiu rund o długości 13,8 km. Przewaga uciekających sięgnęła prawie czterech minut, ale od tego czasu już tylko malała. Na czwartym okrążeniu (87,6 km) Jarosław Marycz (CCC Sprandi Polkowice) wygrał na ulicy Agrykola górską premię IV kategorii, wyprzedzając Jonasa Kocha.

73.Tour de Pologne 2016 (5a)

Od lewej: Martijn Verschoor (nr 212, Holandia, Team Novo Nordisk), Johannes Frohlinger (114, Niemcy, Team Giant-Alpecin), Songezzo Jim (54, RPA, Team Dimension Data) i Artem Oweczkin (238, Rosja, Gazprom-RusVelo).

Po premii z ucieczki odpadł młody Rekita (22 lata), dla którego tempo okazało się zbyt mocne.” (cyt. za: eurosport.onet.pl). Na kolejnym okrążeniu Marc Fournier (Francja, FDJ) wygrał jedyną lotną premię na tym etapie na Placu Trzech Krzyży (102,6 km). Peleton był coraz bliżej, a na szaleńczą akcję na 23 kilometry przed metą zdecydował się najbardziej doświadczony w grupie uciekinierów (zwycięzca dwóch etapów Vuelta a Espana i jednego Criterium de Dauphine) Alessandro de Marchi (BMC). Szybko jednak został wchłonięty przez peleton. Szesnaście kilometrów przed metą Maciej Paterski (CCC Sprandi Polkowice) wygrał na ulicy Karowej drugą górską premię IV kategorii.Przez pewien czas utrzymywał niewielką przewagę, ale nie miał szans z rozpędzonym peletonem.” (cyt. za: sport.pl). Działo się to osiem kilometrów przed zakończeniem etapu.

73.Tour de Pologne 2016 (6a)

Kolarz grupy IAM przed kolarzem grupy BMC.

Polski faworyt Michał Kwiatkowski miał wolną rękę od swoje grupy, bowiem kraksa wyeliminowała jego kolegę, włoskiego sprintera Elię Vivianiego. W Warszawie podobnie, jak na starcie w Radzyminie było parno i duszno, a przez chwilę nawet padało, ale na ostatniej rundzie deszczu już nie było. Kwiatkowski podkreślał, że końcówka w deszczu mogła być bardzo niebezpieczna. Na 1200 metrów przed metą na podjeździe na ulicy Karowej zaatakował „Kwiato”. Jak przyznał był zmotywowany i chciał wygrać w Polsce, ale później, gdy został doścignięty zależało mu już tylko na dojechaniu do mety na wysokiej pozycji i nie poniesieniu strat. Na ataku polskiego kolarza skorzystała jego poprzednia ekipa, czyli Etixx QuickStep.

Mniej więcej pięćset metrów przed metą zaatakował Martinelli i okazji już nie zmarnował. 23-letni Martinelli dopiero od 2016 roku jest zawodowym kolarzem, a w swojej grupie pełni rolę rozprowadzającego Kolumbijczyka Gavirii. W Warszawie odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w cyklu UCI World Tour, ale mógł już pochwalić się sukcesem etapowym w wyścigu Dookoła Prowansji (Tour La Provence). Co ciekawe, jego ojciec Giuseppe Martinelli jest dyrektorem sportowym kazachskiej grupy Astana. Martinelli wygrał na Placu Teatralnym, gdzie rok wcześniej triumfował Niemiec Marcel Kittel, a dwa lata wcześniej Czech Petr Vakocz.

 

73.Tour de Pologne, 12 lipca 2016 r.

Wyniki 1. etapu Tour de Pologne:

  1. Davide Martinelli (Włochy, Etixx-Quick Step) 3:01:10
  2. Fernando Gaviria Rendon (Kolumbia, Etixx-Quick Step) +0:00
  3. Caleb Ewan (Australia, Orica-BikeExchange) +0:00
  4. Zdenek Stybar (Czechy, Etixx-Quick Step) +0:00
  5. Moreno Hofland (Holandia, LottoNL-Jumbo) +0:00
  6. Philippe Gilbert (Belgia, BMC) +0:00
  7. Kevin Reza (Francja, FDJ) +0:00
  8. Michał Kwiatkowski (Polska, Sky)                                    +0:00
  9. Tim Wellens (Belgia, Lotto-Soudal                                      +0:00
  10. Sacha Modolo (Włochy, Lampre-Merida) +0:00

…92. Tyder Hesjedal (Kanada, Trek-Segafredo)                   +0:09

…100. Aleksandr Kołobniew (Rosja, Gazprom-Rusvelo)     +0:09

…102. Rigoberto Uran (Kolumbia, Cannondale)                   +0:09

 

Klasyfikacja generalna po 1. etapie Tour de Pologne:

  1. Davide Martinelli (Włochy, Etixx-Quick Step) 3:01:10
  2. Fernando Gaviria Rendon (Kolumbia Etixx-Quick Step) +0:04
  3. Caleb Ewan (Australia, Orica-BikeExchange) +0:06
  4. Zdenek Stybar (Czechy, Etixx-Quick Step) +0:10
  5. Moreno Hofland (Holandia, LottoNL-Jumbo) +0:10
  6. Philippe Gilbert (Belgia, BMC) +0:10
  7. Kevin Reza (Francja, FDJ) +0:10
  8. Michał Kwiatkowski (Polska, Sky) +0:10
  9. Tim Wellens (Belgia, Lotto-Soudal) +0:10
  10. Sacha Modolo (Włochy, Lampre-Merida) +0:10

 

Klasyfikacja generalna SKANDIA:

Davide Martinelli (Etixx – Quick Step)


Klasyfikacja – Najlepszy Góral TAURON:

1.Jarosław Marycz (CCC Sprandi Polkowice) 1 punkt.

2.Maciej Paterski (CCC Sprandi Polkowice) 1 punkt.

 

Klasyfikacja – Najlepszy Sprinter HYUNDAI:

1.Davide Martinelli (Włochy, Etixx QuickStep) 20 punktów.

  1. Fernando Gaviria Rendon (Kolumbia, Etixx QuickStep) 19 punktów.

3.Caleb Ewan (Australia, Orica-BikeExchange) 18 punktów.

…8.Michał Kwiatkowski (Polska, Team Sky) 13 punktów.

 

Klasyfikacja – Najaktywniejszy zawodnik LOTTO:

1.Marc Fournier (Francja, FDJ) 3 punkty.

2.Jarosław Marycz (Polska, CCC Sprandi Polkowice) 2 punkty.

3.Jonas Koch (Niemcy, Verva Activejet) 1 punkt.

 

Klasyfikacja – Najlepszy Polak LOTOS:

Michał Kwiatkowski (Team SKY).

 

Klasyfikacja drużynowa:

1.Etixx QuickStep (Belgia) 09:03:30.

  1. Team Sky (Wielka Brytania) – ten sam czas.
  2. Astana Pro Team (Kazachstan) – ten sam czas.

…6. Verva Activejet (Polska) +00:09.

…14. Reprezentacja Polski +00:18.

… 24. CCC Sprandi Polkowice (Polska) +00:27.

 

Zwycięzca Etapu CARREFOUR:

Davide Martinelli (Włochy, Etixx QuickStep).

 

Źródła: własne, tourdepologne.pl, sport.pl, eurosport.onet.pl, sportowefakty.wp.pl. „Skarb Kibica. Tour de Pologne 12-18.07.16” – dodatek do „Przeglądu Sportowego” z dnia 9 lipca 2016 r.

środa, 25 października 2017
Lech zdominował Legię w Superpucharze Polski 2016

W czwartek 7 lipca 2016 r. Lech Poznań pokonał na wyjeździe Legię Warszawa 4:1 (1:1) i po raz szósty (drugi z rzędu) sięgnął po Superpuchar Polski.

Przed pierwszym gwizdkiem

Spotkanie odbyło się w dość nietypowych warunkach – w trakcie trwania UEFA Euro 2016. Tego samego dnia rozgrywano drugi półfinał (Francja – Niemcy 2:0), co wpłynęło na stosunkowo wczesna porę rozgrywania spotkania, jak na dzień powszedni w okresie urlopowo-wakacyjnym, jak również na nienajlepszą frekwencję. Dodatkowo, murawa pozostawiała wiele do życzenia.

Obie drużyny, głownie z powodu trwającego we Francji UEFA Euro 2016 przystąpiły do meczu osłabione, ale ubytki w Legii były poważniejsze. Już przed meczem było więc wiadomo, że Legię czeka naprawdę ciężkie zadanie. Wśród gospodarzy (w porównaniu z zeszłym sezonem) nie zagrało ośmiu piłkarzy (Pazdan, Jodłowiec, Duda, Nikolić, Jędrzejczyk, Borysiuk, Hamalainen i jedyny piłkarz sprowadzony latem 2016 r., czyli Thibault Moulin). Powrotu Jakuba Koseckiego z wypożyczenia do SV Sandhausen nie wliczamy. Dodatkowo, mecz Prijovicia był dopiero pierwszym po rekonwalescencji, co zresztą było widać na boisku, po którym „Prijo” poruszał się raczej jak słoń. W Lechu zabrakło sześciu piłkarzy (Linetty, Kadar, Jevtić, Arajuuri, Lovrencscis, Kaminski), ale trener Jan Urban mógł skorzystać z trzech sprowadzonych latem – Radosława Majewskiego, Macieja Makuszewskiego i Lasse Nielsena.

I połowa

Od pierwszego gwizdka sędziego Krzysztofa Jakubika obie drużyny zaprezentowały wakacyjną formę – nie forsowały tempa, a w rozegraniu zdecydowanie brakowało dokładności. W 14. minucie Aleksandar Prijović świetnie zagrał do wychodzącego na czystą pozycję Michała Kucharczyka, który uciekł Lasse Nielsenowi i zamiast kopnąć piłkę tylko trafił ją podeszwą, a przy ponownej próbie strzał z ostrego kąta zablokował bramkarz gości Jasmin Burić. Lech odpowiedział cztery minuty później. Adam Hlousek i Łukasz Broź nie odebrali piłki Robertowi Gumnemu, a Jakub Rzeźniczak i Rafał Makowski przyglądali się, jak młody defensor „Kolejorza” oddał potężny strzał zza pola karnego, ale Aleksander Malarz pewnie odbił piłkę.

2016.07.07_Legia_-_Lech_(5)

Wydawało się, że Legia jest na dobrej drodze do objęcia prowadzenia, bo gra gospodarzy wyglądała lepiej. Tak się jednak nie stało. Już cztery minuty po strzale Gumnego Lech objął prowadzenie. Igor Lewczuk sfaulował Szymona Pawłowskiego na wysokości dziesiątego metra tuż przy linii bocznej pola karnego. Maciej Makuszewski wykonywał rzut wolny, Hlousek wyskoczył w powietrze, ale nie sięgnął piłki, a Malarz niespodziewanie przysiadł na kolana i w dziwny sposób wpuścił piłkę do bramki. 1:0 dla Lecha.

W 36. minucie błąd popełnił drugi z bramkarzy, czyli Burić. Michaił Aleksandrow dośrodkował z głębi pola (po podaniu od Kucharczyka, który rozpoczął kontrę gospodarzy), piłka skozłowała tuż przed linią pięciu metrów, a Guilherme uciekł Makuszewskiemu i strzałem głową z trudnej pozycji zmieścił piłkę między Buriciem a słupkiem. Legia doprowadziła do remisu 1:1.

2016.07.07_Legia_-_Lech_(6)

Trzy minuty później po szybko rozegranym wznowieniu po wrzucie z autu Prijović podał wzdłuż linii pięciu metrów, a Kucharczyk nie trafił w piłkę mając przed sobą tylko Buricia.

II połowa

Po zmianie stron przewaga Poznaniaków była wyraźna. Już w 48. minucie po strzale Macieja Gajosa z rzutu wolnego (po faulu na Marcinie Robaku) z około dwudziestu pięciu metrów piłka trafiła w słupek bramki strzeżonej przez Malarza. To było poważne ostrzeżenie dla legionistów, którzy jak się później okazało, zupełnie je zlekceważyli.

W 60. minucie „z boiska za brutalny faul na Michale Masłowskim powinien wylecieć pomocnik Lecha Łukasz Trałka, który zaatakował wyprostowaną nogą kolano piłkarza Legii. Jednak sędzia dał mu tylko żółtą kartkę. Masłowski został zniesiony z murawy, po kilku minutach wrócił na boisko, ale nie był w stanie dalej grać i w jego miejsce wszedł Stojan Vranjes. Na tym nie koniec, bo Aleksandrow próbując dojść do piłki po podaniu Łukasza Brozia wyleciał poza boisko i uderzył głową w kamerę, prawdopodobnie tracąc na chwilę przytomność. Ostatecznie Bułgar był w stanie kontynuować spotkanie.” (cyt. za: eurosport.onet.pl). Faul Trałki na Masłowskim trener Urban nazwał po meczu „brzydkim”, zaś trener Hasi powiedział, że po zejściu z boiska Masłowskiego „organizacja gry nie była dobra” (oba cytaty za: legionisci.com).

W 65. minucie w miejsce Gajosa wszedł Radosław Majewski. W swoim debiucie i pierwszym kontakcie z piłką zaliczył asystę. Po jego dośrodkowaniu z prawie trzydziestu metrów piłki nie sięgnął Trałka (Broź w ogóle nie wyskoczył do piłki), a zasłonięty przez obrońców Malarz „zdołał tylko instynktownie odbić piłkę przed siebie” (cyt. za: legia.com). Prawie ją złapał prawą ręką, ale piłka leżała na ziemi. Robak w nią nie trafił, a Lasse Nielsen z kilku metrów skierował do bramki. Stojący na linii bramkowej. Hlousek nic nie mógł zrobić. Inna sprawa, że wcześniej nie popisał się przy kryciu strzelca bramki. 2:1 dla Lecha.

Akcje legionistów były niemrawe i brakowało sytuacji strzeleckich. Legia w drugiej połowie nie potrafiła poważnie zagrozić bramce Kolejorza (cyt. za: legia.com). Dopiero „w 85. minucie (…) Tomasz Brzyski podjął próbę z rzutu wolnego, jednak Burić nie miał problemów ze złapaniem piłki.” (cyt. za: 90minut.pl). Tak naprawdę w drugich czterdziestu pięciu minutach Legia nie stworzyła sobie poważnej sytuacji, aby strzelić drugiego gola.

2016.07.07_Legia_-_Lech_(10)

W pierwszej minucie doliczonego czasu gry losy meczu zostały rozstrzygnięte. Legioniści kompletnie się pogubili, a lekceważąca gra w defensywie na własnej połowie przyniosła katastrofalne skutki. Majewski przerzucił piłkę do Robaka w narożniku przed polem karnym nad Lewczukiem. Robak świetnie podał obok Rzeźniczaka, do Dariusza Formelli, który pewnym strzałem z dziesięciu metrów pokonał Malarza. Formella był pozostawiony bez krycia, bo Rzeźniczak zbiegł na asekurację do Lewczuka, a Brzyski nie zdążył wrócić na własne pole karne. Sytuację próbował ratować Gui, ale młody pomocnik Lecha miał dużo miejsca i czasu, aby pewnie przymierzyć do bramki Legii. 3:1 dla Lecha.

Dwie minuty później legioniści popełnili kolejny fatalny błąd. „Gui” niechlujnie podał do Bartosza Bereszyńskiego. Piłkę przejął Kamil Jóźwiak, a po chwili Majewski świetnie podał do Formelli, który uciekł Brzyskiemu i ponownie zbiegając z prawej strony boiska strzelił obok zrezygnowanego Malarza. Bramkarz Legii chyba mógł odbić piłkę, ale nawet się nie rzucił. 4:1 dla Lecha (!!!), który zasłużenie zdobył Superpuchar Polski 2016.

Podsumowanie

Jan Urban, trener zwycięzców, podkreślał, że nie wyciąga z tego meczu zbyt daleko idących wniosków, zaś opiekun legionistów, debiutujący w oficjalnym meczu – Albańczyk Besnik Hasi przyczyn porażki upatrywał w zbyt łatwym traceniu bramek. Zapowiedział, że nie będzie zmieniał bramkarza (Malarza) po jednym meczu. Przyznać trzeba, że Malarz zawalił przy pierwszej bramce, a przy czwartej i może drugiej powinien zachować się lepiej. Bramkarz legionistów napisał po meczu na Twitterze: „Nie czuję się jak ręcznik. Przed atakami życzliwych będę bronił się na boisku.” (cyt. za: „Fakt”).

Po wywalczeniu mistrzostwa i Pucharu Polski nie udało się sięgnąć gospodarzom po trzecie trofeum na stulecie powstania klubu. To mogła być druga w historii klubu potrójna korona. Pierwsza i jedyna została wywalczona w 1994 r. Tak się nie stało, bo „nie było widać żadnego pomysłu na grę, a – może poza Guilherme – wszyscy zdawali się być pod formą” (cyt. za: weszlo.com). Prawdą jednak jest, że Legia zagrała w mocno eksperymentalnym składzie, a osłabienia stawiały ją w trudnej sytuacji. Mecz potwierdził to, co dwa miesiące wcześniej wykazał w Gdańsku ówczesny trener Legii Stanisław Czerczesow – Legia nie ma szerokiej kadry” (cyt. za: sport.pl) i potrzebuje wzmocnień. Poza tym, warto zauważyć, że Legia przegrała swój czwarty z rzędu mecz o Superpuchar (2012, 2014, 2015 i 2016).

Lech zaprezentował się znacznie lepiej niż w poprzednim sezonie, który ukończył na fatalnym siódmym miejscu w Ekstraklasie. Co ciekawe, tamten sezon Lech rozpoczął także od wywalczenia Superpucharu Polski po zwycięstwie nad Legią, tyle że 3:1 w Poznaniu. „Kolejorz” zaprezentował w Warszawie solidną grę i umiejętność korzystania ze stałych fragmentów gry. Z bardzo dobrej strony zaprezentowali się wszyscy trzej piłkarze sprowadzeni latem (Makuszewski, Majewski i Nielsen) i Formella wracający z wypożyczenia do Arki Gdynia. Ci czterej piłkarze zrobili różnicę. A co do Formelli to nie ma sensu dyskutować ile wniósł do gry „Kolejorza” on, a i ile do Legii wniósł wracający z wypożyczenia Kosecki. Szkoda słów…

Lech wygrał Superpuchar po raz drugi z rzędu, a po raz trzeci po zwycięstwie nad Legią (poprzednio w 1990 i 2015 r.). „Kolejorz” wyrównał najwyższe zwycięstwo nad Legią z 1949 r. i osiągnął najwyższe zwycięstwo w całej historii Superpucharu Polski.

Podsumowanie meczu według portalu weszlo.com znakomicie oddaje to, co działo się na stadionie przy Łazienkowskiej: „drużyny w słabych składach, w słabym terminie i na słabej murawie, rozegrały raczej słaby mecz (…) ale na szczęście „słaby” nie oznacza „nudny”.

 

7 lipca 2016, godz. 17:30 – Warszawa (Stadion Wojska Polskiego)

Mecz o Superpuchar Polski 2016

Legia Warszawa 1-4 Lech Poznań

Bramki: Guilherme (36 min.) – Maciej Makuszewski (22 min.), Lasse Nielsen (65 min.), Dariusz Formella 2 (90+ 1 min., 90+3 min.).

Legia: 1. Arkadiusz Malarz – 28. Łukasz Broź (70 min., 19. Bartosz Bereszyński), 4. Igor Lewczuk, 25. Jakub Rzeźniczak, 14. Adam Hloušek (77 min., 53. Sebastian Szymański) – 77. Michaił Aleksandrow (68 min., 17. Tomasz Brzyski), 6. Guilherme, 47. Rafał Makowski (89 min., 13. Jakub Kosecki), 16. Michał Masłowski (56 min., 23. Stojan Vranješ), 18. Michał Kucharczyk – 99. Aleksandar Prijović.

Trener: Besnik Hasi (Albania).

Lech: 1. Jasmin Burić – 4. Tomasz Kędziora, 3. Lasse Nielsen, 26. Maciej Wilusz, 2. Robert Gumny – 17. Maciej Makuszewski (75 min., 29. Kamil Jóźwiak), 6. Łukasz Trałka, 55. Abdul Aziz Tetteh, 14. Maciej Gajos (64 min., 86. Radosław Majewski), 8. Szymon Pawłowski (68 min., 20. Dariusz Formella) – 19. Nicki Bille Nielsen (46 min., 11. Marcin Robak).

Trener: Jan Urban.

żółte kartki: Guilherme, Broź, Makowski – Bille Nielsen, Trałka, Gajos.

sędziował: Krzysztof Jakubik (Siedlce).

widzów: 14 310.

temperatura: 20C.

 

Źródła: własne, 90minut.pl, polsatsport.pl, legionisci.com, legia.com, legia.sport.pl, sport.pl, sportowefakty.wp.pl, eurosport.onet.pl, weszlo.com. A. Dawidziuk, Mistrz po zimnym prysznicu, „Przegląd Sportowy” z dnia 9-10 lipca 2016 r., s. 12. DAW, Nie czuję się jak ręcznik! Pokażę na boisku, „Fakt” z dnia 12 lipca 2016 r.

niedziela, 03 września 2017
Jedenastka Stulecia Legii Warszawa

Na początku lipca 2016 r. na trybunie wschodniej (im. Kazimierza Deyny) stadionu Legii umieszczono portrety piłkarzy, którzy znaleźli się w wybranej przez kibiców Jedenastce Stulecia Legii Warszawa.

Jednym z elementów obchodów Stulecia Legii był plebiscyt na Jedenastkę Stulecia. Fani warszawskiego klubu głosowali za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej klubu. Kibice zdecydowali, że Jedenastkę Stulecia tworzą: Artur Boruc (6411 głosów) – Jacek Zieliński (10 622), Dickson Choto (5834), Jakub Rzeźniczak (4793) i Adam Topolski (4473) – Kazimierz Deyna (11700), Leszek Pisz (9643), Robert Gadocha (7683) i Miroslav Radović (6862) – Wojciech Kowalczyk (2801), Lucjan Brychczy (10 433). Trenerem Stulecia został Jaroslav Vejvoda.

Trybuna_Jedenastka_Stulecia_Legii_(1)

Trybuna_Jedenastka_Stulecia_Legii_(2)

W historii Legii brało wielu znakomitych piłkarzy, a zwłaszcza reprezentantów, głownie Polski. Niektórzy grali przez wiele lat i kolekcjonowali kolejne występy, a inni pojawiali się na jeden, dwa sezony, w których błyszczeli i zapisywali się w pamięci kibiców. I to właśnie kibice zdecydowali o składzie jedenastki. Trudno dyskutować z tym wyborem, tak samo jak trudno porównywać grę wielu piłkarzy na przestrzeni stu lat w różnych warunkach i okolicznościach.

Jedenastka_Stulecia_Legii

Źródło: legia.com.

Można zastanowić się, czy bramkarzem stulecia nie powinien zostać Władysław Grotyński, Jacek Kazimierski, Maciej Szczęsny, czy Zbigniew Robakiewicz. Wśród obrońców na wyróżnienie na pewno zasłużyli Krzysztof Gawara, Andrzej Sikorski, Stefan Majewski, Władysław Stachurski, Paweł Janas, Dariusz Wdowczyk, Lesław Ćmikiewicz, a wśród graczy ofensywnych Bernard Blaut, Dariusz Dziekanowski, Roman Kosecki, Maciej Śliwkowski i Józef Nawrot. Dla tych piłkarzy nie znalazło się miejsce w jedenastce, bo młodzi internauci (a tacy głównie wzięli udział w plebiscycie) wybrali swoich bohaterów i przede wszystkim piłkarzy, których widzieli, znali i kojarzyli. Tak można tłumaczy wybór Dicksona Choto, czy Jakuba Rzeźniczaka, choć ten ostatni stał się najbardziej utytułowanym piłkarzem w historii klubu. Ciekawe jest to, że kibice wybrali dwóch obcokrajowców, bo obok Choto uznaniem cieszył się Miroslav Radović, czyli obcokrajowiec z największą liczbą występów w ekstraklasie. Bohaterem średniego pokolenia jest Wojciech Kowalczyk, który od kilku lat jako komentator Polsat Sport często krytykuje i obraża Legię, a mimo to znalazł miejsce w drużynie za zasługi na boisku.

Jedenastka_Stulecia_Legii_na_boisku

Jedenastka Stulecia Legii – ustawienie na boisku.

Źródło: legia.com.

Z wyborem kibiców nie ma co dyskutować, bo to nie jest jedenastka najbardziej utytułowanych piłkarzy, czy piłkarzy z najlepszymi statystykami pod względem występów, czy bramek. Plebiscyt zawsze naznaczony jest pewnym subiektywizmem. Wybrani piłkarze i trener znaleźli uznanie wśród kibiców i tego należy im szczerze pogratulować, zwłaszcza, że był to wybór nie jedenastki rundy, sezonu, czy dekady, tylko stulecia, a więc jedenastki najlepszej w historii klubu.

 

Źródła: własne, legia.com, sport.pl, legia.net, efortuna.pl.

środa, 16 sierpnia 2017
Niby sparing, ale porażka w debiucie

W czwartek 16 czerwca 2016 r. w pierwszym meczu kontrolnym przed sezonem 2016/2017, Legia Warszawa przegrała na własnym stadionie z wicemistrzem Cypru – AEK Larnaka 0:1 (0:1). Spotkanie było debiutem Albańczyka Besnika Hasiego na ławce trenerskiej gospodarzy. Trener gości – Hiszpan Imanol Idiakez też latem rozpoczął pracę ze swoim klubem.

Legia wznowiła treningi trzy tygodnie po wywalczeniu dubletu, dokładnie 9 czerwca. Dzień później piłkarze mistrza Polski udali się na zgrupowanie do Warki, do kompleksu hotelowego „Sielanka nad Pilicą”. Mecz z AEK Larnaka stanowił zakończenie pierwszego obozu. Goście natomiast przyjechali na sparing z ośrodka szkoleniowego w Gniewinie, gdzie przebywają na zgrupowaniu. Rozegrali tam jeden mecz, w którym pokonali rezerwy Arki Gdynia 2:0 po bramkach Joana Tomasa i Ivana Trickovskiego. Macedończyk jeszcze jesienią 2015 r. reprezentował Legię, ale w przerwie zimowej zmienił klub.

2016.06.16_Legia_-_AEK_Larnaka_(1)

Legia przystąpiła do meczu bardzo osłabiona, dlatego stało się jasne, że w takim zestawieniu nigdy już nie wystąpi, co więcej w niektórych formacjach nigdy więcej nie powtórzy się takie ustawienie piłkarzy, jak w meczu z Cypryjczykami. W barwach Legii zabrakło pięciu piłkarzy występujących na UEFA Euro 2016 (Artur Jędrzejczyk, Michał Pazdan, Tomasz Jodłowiec, Ondrej Duda i Nemanja Nikolić), choć w przypadku Jędrzejczyka było prawie pewne, że po zakończeniu okresu wypożyczenia wróci do FK Krasnodar. Zresztą Euro trwało w najlepsze, a w tym samym czasie, co sparing Legii, Walia grała z Rosją.

Wracając do piłkarzy brakujących w szeregach gospodarzy, to nie zagrał kontuzjowany Aleksandar Prijović, przebywający na dłuższym urlopie Guilherme i Michaił Aleksandrow, przymierzany do Queens Park Rangers – Ariel Borysiuk i sprowadzony latem Ghańczyk – Sadam Sulley. Hasi musiał więc poeksperymentować ze składem i nic dziwnego, że po meczu mówił: „Żałuję, że nie ma z nami aż siedmiu zawodników”. W przedmeczowej zapowiedzi oficjalna strona gospodarzy informowała – „Jak na ten etap przygotowań do sezonu Cypryjczycy powinni być wymagającym rywalem (…) faworytem wydaje się być Legia, choć wiadomo, że (…) to nie wynik jest najważniejszy, a realizacja nakreślonych wcześniej założeń szkoleniowych.” (cyt. za: legia.com).

Gospodarze rozpoczęli mecz z najlepszymi chęciami, ale na tym się właściwie skończyło. „(…) prawą stroną szarpną Jakub Kosecki, ale pewną interwencją popisał się Mateusz Taudul” (cyt. za: legionisci.com). W 5. minucie „z wolnego dośrodkował Kucharczyk, w polu karnym najwyżej wyskoczył Makowski, ale uderzył ponad bramką” (cyt. za: legia.com). Następnie Kasper Hamalainen był bliski przejęcia piłki podanej do bramkarza, a po chwili podał do Stojana Vranjesa, który zaryzykował szarżę na trzech obrońców. Skończyło tak, jak musiało się skończyć – Bośniak stracił piłkę. W 8. minucie dali o sobie znać goście. Strzał głową Brazylijczyka Andre Alvesa był minimalnie niecelny. Następnie po dośrodkowaniu Ivana Trickovskiego, z przed pola karnego z woleja nad bramką uderzył Jorge Larena. „Po chwili z drugiej strony boiska dośrodkowywał Kostas Chalarambides, lecz tym razem piłkę pewnym chwytem wyłapał bramkarz Legii.” (cyt. za: legia.com). „W 21. minucie z dobrej strony pokazał się Ivan Trickovski [łatwo minął Łukasza Brozia – przyp. blog] , który po indywidualnym rajdzie strzelił obok celu.” (cyt. za: legionisci.com).

2016.06.16_Legia_-_AEK_Larnaka_(3)

Walka toczył się głownie w środku boiska, a istotny przerywnik w sennej grze nastąpił w 26. minucie. Larena wykorzystał błąd Adama Hlouska i strzelił zza pola karnego. Arkadiusz Malarz z trudem obronił, a po chwili Trickovski podał do Joana Tomasa, którego strzał głową instynktownie odbił Malarz, ale wobec dobitki Alvesa był już bezradny. Legia przegrywała 0:1 po fatalnej postawie w obronie. To nie był błąd ustawienia, to była masa błędów. Legioniści nie rzucili się do szaleńczych ataków w celu wyrównania. „Za moment golkiper Legii znów pokazał swoje umiejętności, kiedy wygrał starcie sam na sam z Tete.” (cyt. za: legionisci.com). Gospodarze otrząsnęli się jednak po stracie bramki i w 29. minucie przeprowadzili groźną akcję. Hlousek dośrodkował w pole karne do Hamalainena. Fin uderzył piłkę głową, ale bramkarz gości podbił piłkę nad poprzeczkę. Sześć minut później po dośrodkowaniu Tomasza Brzyskiego w pole karne fatalny strzał z półwoleja oddał Kosecki. „W 37. minucie podanie doszło na prawą stronę do Ivana Trickovskiego, ten huknął bez przyjęcia, jednak na szczęście gospodarzy był niedokładny.” (cyt. za: legionisci.com). Trzy minuty później zbyt mocne dośrodkowanie jednego z Cypryjczyków minęło bramkę Legii.

W 42. minucie Brzyski świetnie podał do Kucharczyka, który wyłożył piłkę Hamalainenowi, ale David Catala wybił piłkę na rzut rożny. W ostatniej minucie pierwszej połowy Kucharczyk dośrodkował w pole karne, ale bramkarz pewnym wyjściem uprzedził strzał głową. Nieco później „Kuchy” strzelił zza pola karnego, ale bramkarz odbił piłkę.

2016.06.16_Legia_-_AEK_Larnaka_(8)

Drugą połowę od podwyższenia prowadzenia mogli rozpocząć goście. Brzyski niepewnie interweniował, ale Malarz zdecydowanym wyjściem uniemożliwił oddanie strzału piłkarzowi rywala. W 53. minucie Kosecki oddał kolejny strzał i podobnie jak w pierwszej połowie – anemicznie i niecelnie. Sześć minut później Brzyski oddał strzał z rzutu wolnego, a Mikel Saizar z trudem odbił piłkę. Po upływie kolejnych sześciu minut później strzał Kucharczyka z dwudziestu metrów trafił w obrońcę gości, a poprawka była fatalna. Legia częściej dochodziła do sytuacji pod bramką gości i oddawała więcej strzałów, ale z reguły były one dramatycznie niecelne. Gra gospodarzy była szarpana i chaotyczna. „Składnych akcji wciąż było mało.” (cyt. za: legia.sport.pl). AEK, mimo że strzelał mniej, to cały czas prowadził grę i na tle legionistów wyglądał na drużynę uporządkowaną i dokładną. Brakowało groźnych akcji, ale to Cypryjczycy wyglądali lepiej, dużo lepiej. W 78. minucie Alban Sulejmani podał do Kucharczyka, ale bramkarz gości uprzedził skrzydłowego Legii. Po chwili Vranjes spudłował strzelając głową z kilku metrów w boczną siatkę, ale i tak był na spalonym. W końcówce po jednej z akcji zagotowało się między zawodnikami i sędzia Jarosław Chmiel powinien sięgnąć po czerwona kartkę dla piłkarza gości, ale w sparingu pokazał się bardzo łaskawy. W 88. minucie Legia mogła i powinna doprowadzić do wyrównania. Brzyski wrzucił piłkę do Tin Maticia, który znakomicie podał spod linii bocznej do Sandro Kulenivicia, który zamiast strzelić przepuścił piłkę albo po prostu nie trafił w nią. Dla gości skończyło się na strachu. Wynik nie uległ już zmianie i Legia przegrała 0:1.

2016.06.16_Legia_-_AEK_Larnaka_(13)

Drugą połowę meczu konkretnie opisał serwis legia.net – „najciekawszym fragmentem były przepychanki zawodników obu drużyn.”. „Przegląd Sportowy” opisał grę Legii w tym meczu następująco: „zmęczenie, błędy, niedokładność, złe wybory”. Piłkarze Legii przegrali, bo „widać było, że piłkarze mają jeszcze w nogach zgrupowanie w Warce” (cyt. za: legia.com). Zdecydowanie brakowało im dynamiki, jak również zrozumienia z kolegami. Tych wymuszonych zmian w składzie i eksperymentów było aż nadto, ale to nie była wina trenera.

W barwach Legii w tym sparingu wystąpiło 16 piłkarzy spośród których większość (10) stanowili Polacy. W barwach AEK zagrało 19 piłkarzy i większość stanowili Cypryjczycy (9), ale niewiele mniej było… Hiszpanów (6).

--------------------------

Pierwszy mecz Legii pod wodzą Besnika Hasiego stał pod znakiem chaosu, ale chyba nikt, a przynajmniej mało kto, spodziewał się, że taki stan utrzyma się na dłużej, aż do końca krótkiej przygody Hasiego z Legią! Chaos to znak firmowy Legii trenowanej przez Hasiego!

 

16 czerwca 2016, godz. 16:00 – Warszawa, Stadion Legii / Stadion Wojska Polskiego

Mecz towarzyski przed sezonem 2016/2017

Legia Warszawa 0-1 AÉK Larnaka

Bramka: André Alves (26 min.).

Legia Warszawa: 1. Arkadiusz Malarz – 28. Łukasz Broź (32 min., 19. Bartosz Bereszyński), 4. Igor Lewczuk (65 min., 28. Łukasz Broź), 25. Jakub Rzeźniczak (65 min., 14. Adam Hloušek), 14. Adam Hloušek (32 min., 17. Tomasz Brzyski) – 13. Jakub Kosecki (65 min., 27. Tin Matić), 47. Rafał Makowski, 23. Stojan Vranješ, 16. Michał Masłowski (65 min., 26. Sandro Kulenović), 18. Michał Kucharczyk – 22. Kasper Hämäläinen (46 min., 98. Alban Sulejmani).

Trener: Besnik Hasi (Albania).

AÉK (Larnaka): 1. Mateusz Taudul (46 min., 30. Mikel Saizar) – 77. Kóstas Mintíkkis (46 min., 17. Juanma Ortiz), 5. Daniel Mojsov (67 min., 16. Thomás Ioánnou), 6. David Català (67 min., 26. Andréas Kakoullís), 21. Níkos Englézou (46 min., 33. Ilías Charalábous) – 11. Tete (46 min., 27. Michális Moússits), 70. Kóstas Charalabídis (67 min., 21. Níkos Englézou), 7. Jorge Larena (67 min., 19. Kóstas Konstantínou), 10. Joan Tomàs, 12. Ivan Tričkovski (68 min., 77. Kóstas Mintíkkis) – 9. André Alves (67 min., 28. Kóstas Anthímou).

Trener: Imanol Idiakez (Hiszpania)

widzów: ok. 300.

sędziował: Jarosław Chmiel (Warszawa).

 

Źródło: własne, 90minut.pl, legia.com, legia.net, sportowefakty.wp.pl, legia.sport.pl, legionisci.com, transfermarkt.pl, pl.wikipedia.org, en.wikipedia.org. A. Dawidziuk, Kombinacje Hasiego, „Przegląd Sportowy” z dnia 17 czerwca 2016 r., s. 12.

wtorek, 04 lipca 2017
Plenerowa wystawa „100 lat Legii Warszawa”

W dniach od 21 kwietnia do 29 maja 2016 r. na skwerze im. ks. J. Twardowskiego, u zbiegu ulic Karowej i Krakowskiego Przedmieścia zaprezentowano wielkoformatową wystawę „100 lat Legii Warszawa” stanowiącą jeden z elementów obchodów stulecia klubu.

Wystawa_Plenerowa_100_lat_Legii_(1)

Na ponad dwudziestu planszach zaprezentowano zdjęcia i dokumenty przedstawiające historię klubu, wsparte krótkimi notkami. Uwagę zwracały przede wszystkim:

  • informacja o wygranym przez Legię meczu z Cracovią z „Gazety Porannej 2 grosze” 21.08.1917,
  • zgoda dowództwa Komendy Legionów na mecz pomiędzy Legią a drużyną 4. Pułku Piechoty (1917 r.),
  • złoty medal za mistrzostwo Warszawy 1928/1929 i
  • brązowy medal za 3. miejsce w lidze w 1928 r.

Wystawa_planerowa_100_lat_Legii_(26)

Wystawa przedstawiała początki klubu związane z Legionami i Józefem Piłsudskim, pierwsze lata funkcjonowania poza Warszawą, działalność klubu w stolicy, historię herbu, najważniejsze mecze Legii (w tym występy w Lidze Mistrzów) oraz sylwetki legendarnych piłkarzy.

Wystawa_planerowa_100_lat_Legii_(18)

Dodatkowo, ekspozycja nawiązywała (podobnie zresztą jak wystawa zaprezentowana w Muzeum Sportu i Turystyki) do innych sekcji Legii, ich sukcesów i obiektów (pływalnia, korty tenisowe i tor kolarski). To było charakterystyczne dla wystaw i obchodów stulecia klubu, że nie ograniczały się tylko do sekcji piłkarskiej, a nawiązywały do innych dyscyplin sportu. Z jednej strony klub przypominał o swojej chlubnej historii i licznych sukcesach spełniając funkcję edukacyjną. A z drugiej strony zrywał z powszechnym uproszczeniem, że Legia do klub wyłącznie piłkarski. Wystawa wyraźnie pokazywała też związki między historią klubu i historią Miasta. Zresztą jedna z plan była poświęcona temu powiązaniu.

Wystawa_planerowa_100_lat_Legii_(25)

Oficjalna strona internetowa klubu informowała, że przedmiotowa wystawa jest największa, najbogatsza i najbardziej spektakularna wystawa przygotowana z okazji okrągłego jubileuszu Legii. „Ekspozycja powstała w wyniku prac Legii Warszawa i Muzeum Dom Spotkań z Historią, które otrzymało tytuł Patrona Obchodów Stulecia Legii Warszawa” (cyt. za: legia.com). Współpraca z DSH, a także z Centralnym Archiwum Wojskowym zaowocowała dostępem do unikatowych zdjęć, które znalazły się na planszach ekspozycji.

Oficjalnego otwarcia wystawy dokonał Prezes Zarządu Legii Warszawa – Bogusław Leśnodorski, Wiceprezes Zarządu – Jakub Szumielewicz i Piotr Jakubowski – Dyrektor Muzeum Dom Spotkań z Historią.” (cyt. za: legia.com). Jakubowski mówił o wystawie, że: „Panoramiczność tej wystawy i wielowątkowość materiałów źródłowych, często prezentowanych po raz pierwszy jest duża. Ekspozycja w całości jest ciekawa.” (cyt. za: legia.com).

Wystawa_planerowa_100_lat_Legii_(10)

Ekspozycja była ciekawym przykładem odważnego wejścia klubu i jego historii w tkankę miejską. Klub opuścił bramy stadionu i swoją siedzibę, aby prezentując historię w ramach obchodów stulecia, doprowadzić do zwiększonego zainteresowania Legią. Później wystawa została przeniesiona na płot okalający boczne boisko Legii i jeszcze przez jakiś czas przypominała kibicom historię klubu.

 

Zdjęcia zostały wykonane w dniu 29 maja 2016 r.

 

Źródła: własne, legia.com, dsh.waw.pl. Sto lat Legio!, halowawa.pl z dnia 1-16 maja 2016 r., Nr 35, s. 3.

czwartek, 22 czerwca 2017
Dąbrówieński Bieg Dwóch Jezior 2016

W sobotę 28 maja 2016 r. w Dąbrównie odbył się General Żwir Dąbrówieński Bieg Dwóch Jezior z Bankiem Spółdzielczym w Olsztynku, który był trzecim biegiem z Cyklu Grand Prix Granicy Warmii i Mazur.

Bieg_Dąbrówno_2016_logo

Źródło: projektigrzyska.pl.

Dąbrówno (niem. Gilgenburg) to malownicza wieś położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Dąbrówno, na przesmyku między jeziorami Dąbrowa Mała i Dąbrowa Wielka i łączącym je kanałem Welu. Do końca 1946 r. Dąbrówno posiadało prawa miejskie.

Dąbrówno_z_lotu_ptaka

Źródło: dabrowno.pl.

Pięciokilometrowa trasa biegu częściowo przebiegała nad Jeziorem Dąbrowa Wielka, a meta usytuowana była przy budynku Urzędu Gminy. W biegu wzięło udział 159 biegaczy i biegaczek.  Zwycięzcą rywalizacji został Mariusz Pawłowski z Klubu Kurzętnik Biega, który ukończył dystans z czasem 16 minut i 12 sekund.

Dąbrówno_2016_(1)_-_meta_biegu

Meta Biegu.

Bieg główny poprzedziły biegi dzieci w trzech kategoriach, w których wzięło udział 90 startujących. W organizację i przeprowadzenie imprezy zaangażowali się liczni sponsorzy oraz Wójt i Urząd Gminy.

Dąbrówno_2016_(2)_-_nagrody

Nagrody dla najlepszych we wszystkich biegach.

Sportową rywalizację amatorów i dzieci należy wspierać i oczywiście finansować, dlatego szczególne uznania należą się organizatorom.

 

Źródła: własne, dabrowno.pl, projektigrzyska.pl, pl.wikipedia.org.

piątek, 05 maja 2017
Trzy rykoszety dają Legii mistrzostwo

W meczu ostatniej kolejki Ekstraklasy sezonu 2015/2016 warszawska Legia zapewniła sobie tytuł mistrzowski pokonując na własnym stadionie Pogoń Szczecin 3:0 (1:0). Wszystkie trzy bramki padły po rykoszetach od nóg piłkarzy gości. Mecz został rozegrany w niedzielę 15 maja 2016 r.

Legia przystąpiła do meczu jako faworyt do zdobycia tytułu Mistrza Polski 2015/2016, bowiem zwycięstwo Legii nad Pogonią zapewniało tytuł bez względu na wynik Piasta Gliwice. Obie drużyny miały tyle samo punktów, ale Legię premiowała wyższa pozycja po rundzie zasadniczej. Pogoń natomiast miała szanse na awans na piątą lokatę.

W szeregach gospodarzy można było wyczuć nie tyle nerwowość, co niepewność. Zwłaszcza, że w poprzedniej kolejce Stanisław Czerczesow, trener gospodarzy dokonał małego sabotażu. W Gdańsku Legia wystawiła na wpół rezerwowy skład i przegrała z Lechią 0:2, co przy wyjazdowym zwycięstwie Piasta w Chorzowie 3:0, sprawiło, że obie drużyny zrównały się punktami. Gospodarze rozpoczęli mecz w dokładnie takim samym ustawieniu, jak tydzień wcześniej, gdy rozgromili głównego rywala do mistrzowskiego tytułu – Piasta Gliwice (4:0).

Piłkarze Legii narzucili ostry pressing i starali się trzymać gości na ich połowie. Pogoń ustawiła się głęboko i od początku dała do zrozumienia, że nie zamierza rozwijać gospodarzom mistrzowskiego dywanu.” (cyt. za: sportowefakty.wp.pl). „Przez pierwsze kilkanaście minut legioniści nie mogli przedostać się przez obronę Pogoni i widać było, że mają w głowach ciężar tego meczu.” (cyt. za: legionisci.com). „W 9. minucie po faulu na Kasperze Hämäläinenie z prawej strony pola karnego Guilherme uderzył z rzutu wolnego lewą nogą, ale piłka pofrunęła tylko nad poprzeczką. Goście mogli odpowiedzieć już trzy minuty później - Ádám Gyurcsó ruszył prawą stroną i zagrał płasko przed bramkę do nieupilnowanego Wladimera Dwaliszwili. Na szczęście dla legionistów na posterunku był Artur Jędrzejczyk i wybił futbolówkę.” (cyt. za: 90minut.pl).

2016.05.15_Legia_-_Pogoń_(6)

Guilherme przygotowuje się do wykonania rzutu wolnego w 9. minucie.

W 14. minucie podanie Adama Hlouska w pole karne przeciął Jakub Czerwiński, ale piłka trafiła do Tomasza Jodłowca, który zdecydował się na strzał z osiemnastu metrów. Piłka odbiła się od Czerwińskiego, zmylił Słowika i wturlała się do bramki gości. Legia objęła prowadzenie i dublet na stulecie zaczynał być coraz bliżej. Można powiedzieć, że historia lubi się powtarzać, bo „Jodła” zdobył jedyną bramkę w wygranym przez Legię meczu z Pogonią w listopadzie 2015 r. Od momentu strzelenia bramki gospodarze jeszcze bardziej zacieśnili szyki w obronie.

2016.05.15_Legia_-_Pogoń_(7)

Legioniści wracają na własną połowę po objęciu prowadzenia.

W 21. minucie przed szansą znów stanął "Jodła", jednak tym razem był nieco niedokładny.” (cyt. za: legionisci.com). W 26. minucie nadeszła korzystna wiadomość z Gliwic. Piast przegrywał z Zagłębiem Lubin 0:1 po golu Michala Papadopulosa, a to oznaczało, że Legia była coraz bliżej mistrzostwa. W 27. minucie Guilherme oddał strzał z około dwudziestu metrów, ale piłka przeleciała obok słupka. Cztery minuty później Pogoń przeprowadziła najgroźniejszą swoją akcję w meczu. Mateusz Lewandowski dośrodkował w pole karne, a Dwaliszwili lepiej wyskoczył do piłki niż kryjący go Michał Pazdan i Adam Hlousek. Gruzin oddał strzał głową, a Arkadiusz Malarz z najwyższym trudem odbił piłkę zmierzającą w światło bramki. Malarz potwierdził, że w mistrzowskim sezonie, po odejściu Dusana Kuciaka do Hull City, stała się kluczową postacią drużyny. W 19 meczach wpuścił zaledwie 13 goli i aż 11 razy zachował czyste konto. „Potem na placu gry nie działo się zbyt wiele. Gospodarze kontrolowali wydarzenia na boisku, a szczecinianie nie mogli poradzić sobie ze szczelną warszawską obroną.” (cyt. za: legionisci.com). W 45. minucie Nikolić doszedł do piłki zagranej z głębi pola w „szesnastkę”, ale piłka po jego strzale z woleja wpadła wprost w ręce Słowika.

Cztery minuty po rozpoczęciu drugiej połowy spotkania kibice gospodarzy zadymili boisko, a sędzia Daniel Stefański przerwał mecz na osiem minut do czasu, gdy widoczność poprawiła się na tyle, żeby kontynuować rywalizację. Na tym jednak atrakcje skończyły się na długie minuty.

2016.05.15_Legia_-_Pogoń_(20)

2016.05.15_Legia_-_Pogoń_(23)

2016.05.15_Legia_-_Pogoń_(25)

Obydwie drużyny ograniczały się do prowizorycznych ataków, a legioniści wyglądali tak, jakby w przerwie dowiedzieli się jaki wynik do przerwy jest w Gliwicach.” (cyt. za: legionisci.com). Na boisku nie działo się zbyt wiele, a gra toczył się głownie w środkowej strefie boiska. „Malarz najbardziej musiał się wysilić przy obronie strzału Dawida Korta z 58. minuty, ale później okazało się, że zawodnik Pogoni i tak był na spalonym.” (cyt. za: eurosport.onet.pl). W 72. minucie Rafał Murawski podał piłkę do Adama Frączczaka, ale przejął ją Hlousek, który dośrodkował w pole karne do Hamalainena. Piłka po strzale Fina z pierwszej piłki przeleciała jednak obok słupka.

2016.05.15_Legia_-_Pogoń_(32) 

W 83. minucie w środkowej strefie boiska piłkę Kortowi odebrał Jędrzejczyk i zagrał do Jodłowca, który wypatrzył Nikolicia. Piłka po strzale Węgra odbiła się od nóg interweniującego wślizgiem Czerwińskiego i po raz drugi zaskoczyła Słowika.

 2016.05.15_Legia_-_Pogoń_(29)

Radość legionistów po drugiej bramce.

Po trzech minutach Legia podwyższyła prowadzenie. Piłka chodziła jak po sznurku Nikolić – Kucharczyk – Guilherme – Hamalainen. Guilherme podał do Hamalainena piętka, co wprawiło w osłupienie Jarosława Fojuta. Piłka po strzale Fina po nogach Ricardo Nunesa wpadła do bramki myląc Słowika. Trzeci gol dla Legii i trzeci po rykoszecie!

2016.05.15_Legia_-_Pogoń_(34)

W ostatniej minucie meczu na boisko wszedł Marek Saganowski. To jego ostatni oficjalny mecz w barwach Legii.

Mecz z Pogonią Szczecin był, jak cały sezon w pigułce. Dużo gry przeciętnej, czasem nudnej i kilka fenomenalnych zrywów.” (cyt. za: sportowefakty.wp.pl). Legia wygrała ten mecz i mistrzostwo Polski – bez finezji i zachwytów, no może poza pressingiem i wynikami na własnym stadionie w rundzie mistrzowskiej (1:0, 4:0, 4:0, 3:0). Wojskowi zdobyli 12 tytuł mistrzowski (11 oficjalny), ale aż 3 (i 3 Puchary Polski) w ostatnich czterech latach.

2016.05.15_Legia_-_Pogoń_(44)

Po meczu pozwolono kibicom (po raz pierwszy od 14 lat!) wejść na murawę. Skorzystało z tego około kilku tysięcy widzów. „Ucierpiał Michał Kucharczyk, który wskakując na podium poślizgnął się i rozciął rękę.” (cyt. za przegladsportowy.pl). Później kilkanaście tysięcy osób świętowało z piłkarzami na Placu Zamkowym.

2016.05.15_Legia_-_Pogoń_(68)

 

15 maja 2016 r., godz. 18:00 – Warszawa, Stadion Legii / Stadion Wojska Polskiego

XXXVII kolejka Ekstraklasy 2015/2016

Legia Warszawa 3-0 Pogoń Szczecin

Bramki: Jakub Czerwiński (14 min. – samobójcza), Nemanja Nikolić (83 min.), Kasper Hämäläinen (86 min.).

Legia: 1. Arkadiusz Malarz – 5. Artur Jędrzejczyk, 4. Igor Lewczuk, 2. Michał Pazdan, 14. Adam Hloušek – 6. Guilherme, 3. Tomasz Jodłowiec, 7. Ariel Borysiuk, 22. Kasper Hämäläinen (90 min., 9. Marek Saganowski), 18. Michał Kucharczyk – 11. Nemanja Nikolić (90 min., 77. Michaił Aleksandrow).

Rezerwowi, którzy nie zagrali: 33. Radosław Cierzniak, 25. Jakub Rzeźniczak, 28. Łukasz Broź, 17. Tomasz Brzyski, 23. Stojan Vranjes.

Trener: Stanisław Czerczesow (Rosja).

Pogoń: 1. Jakub Słowik – 9. Adam Frączczak, 4. Jakub Czerwiński, 3. Jarosław Fojut, 33. Mateusz Lewandowski (72 min., 93. Łukasz Zwoliński) – 7. Ádám Gyurcsó (73 min., 27. Takafumi Akahoshi), 6. Rafał Murawski, 23. Mateusz Matras, 10. Dawid Kort (90 min., 14. Miłosz Przybecki), 77. Ricardo Nunes – 11. Wladimer Dwaliszwili.

Rezerwowi, którzy nie zagrali: 66. Dawid Kudła, 19. Jakub Piotrowski, 21. Sebastian Rudol, 29. Marcin Listkowski.

Trener: Czesław Michniewicz.

żółte kartki: Pazdan (25 min.), Nikolić (84 min.) – Matras.

sędziował: Daniel Stefański (Bydgoszcz).

temperatura: 11C.

widzów: 29 381.

 

Źródła: własne, 90minut.pl, ekstraklasa.tv, legionisci.com, sportowefakty.wp.pl, legia.com, eurosport.onet.pl, wiadomości.onet.pl, legia.sport.pl, przegladsportowy.pl, weszlo.com. „Przegląd Sportowy” z dnia 16 maja 2016 r., s. 2-3.

czwartek, 04 maja 2017
Woffinden wygrał w Warszawie

Brytyjczyk Tai Woffinden wygrał w sobotę 14 maja 2016 r. żużlowe Grand Prix Polski na Stadionie Narodowym wyprzedzając Grega Hancocka i Mateja Zagara. Polacy awansowali do półfinałów.

W pierwszym biegu wystartowało aż trzech Szwedów. Fredrik Lindgren wyprzedził Andreasa Jonssona, Petera Kildemanda i Duńczyka Nielsa Kristiana Iversena. Lindgren wystąpił jako rezerwowy zastępując kontuzjowanego Hampela, który z trybun oglądał zawody w Warszawie. W szóstym biegu Maciej Janowski i Piotr Pawlicki pokonali Grega Hancocka, co mogło być zapowiedzią znakomity zawodów dla „Biało-czerwonych”.

Po dwóch seriach startów komplet punktów na swoim koncie mieli tylko Brytyjczyk Tai Woffinden i Słoweniec Matej Zagar, zaś jedynym zawodnikiem bez punktów był Brytyjczyk Chris Harris. Po czterech seriach prowadził Zagar (10 pkt) przed Lindgrenem i Maciejem Janowskim – po 9 punktów. Woffinden w swoim trzecim i czwartym biegu wywalczył zaledwie punkt, co stawiało pod znakiem zapytania jego awans do półfinałów. Ostatecznie Woffindenowi udało się awansować, ale więcej punktów od niego zdobyło czterech zawodników. Fazę zasadniczą wygrał bowiem Lindgren (12 pkt) przed Chrisem Holderem (Australia), Matejem Zagarem (Słowenia) i Bartoszem Zmarzlikiem – po 10 pkt. Blisko awansu do półfinału był startujący z tzw. „dziką kartą” Patryk Dudek, któremu zabrakło jedno punktu, aby pozostać w zawodach. Największym pechowcem był jednak Piotr Pawlicki, który aż trzy razy leżał ma torze, ale i tak udało mu się zdobyć 4 punkty. Mniej punktów od Polaka zdobył (co akurat nie powinno dziwić) Chris Harris – 3, zaś tyle samo punktów, co Pawlicki zdobyli Duńczycy – Niels Kristian Iversen i (co było sporą niespodzianą) Nicki Pedersen.

2016.05.14_GP_Polski_na_żużlu

W pierwszym półfinale zwyciężył Hancock przed Holderem, Janowskim i Lindgrenem. Szybko po starcie żużlowcy połączyli się w dwie pary, które walczyły o pierwsze i trzecie miejsce w biegu. W drugim półfinale Zmarzlik niespodziewanie wybrał start z zewnętrznego pola startowego. Wzbudziło to zdziwienie, ponieważ to nie było najlepsze pole startowe, ale późniejszy zwycięzca wielkiego finału – Tai Woffinden wystartował właśnie z tego pola. Wracając jednak do drugiego półfinału, to w nim zwyciężył Zagar przed Woffindenem, Antonio Lindbackiem (Szwecja) i Zmarzlikiem.

Finał był popisem Woffindena. Podium uzupełnili Hancock i Zagar. Czwarty był Holder, który objął prowadzenie po dwóch z jedenastu eliminacji. Woffinden podkreślał w wypowiedział po zakończeniu zawodów, że zebrał cenne doświadczenie, które będzie procentowało w dalszej części sezonu. Podkreślał, że w Warszawie usypano jeden z najlepszych tymczasowych torów, na których miał okazję startować. Polskie media chętnie cytowały jedną z wypowiedzi dwukrotnego mistrza świata – „Ta impreza przerosła Cardiff o kilka długości.” (cyt. za: sport.interia.pl), ale brytyjskie media pomijały ją całkowicie.

„Przegląd Sportowy” podkreślał, że Zmarzlik „jeździł tak jak dwa lata temu, kiedy przypięto mu łatkę torowego łobuza (…) zbyt ostro zaatakował Petera Kildemanda, a później przewrócił Piotra Pawlickiego. Potem błąd w wyborach pół startowych w półfinale srodze się na nim zemścił i najważniejszy bieg junior przegrał z kretesem (…) Zmarzlikowi, ale i też pozostałym naszym zawodnikom, przeszkodził brak doświadczenia (…) Biało-czerwoni tymczasem nie potrafili sobie poradzić nie tylko ze sprzętem, ale i z presją.”.

Podsumowując zawody trzeba stwierdzić, że „Grand Prix Polski na PGE Narodowym miało być żużlowym świętem i nim było. Organizatorzy wyciągnęli wnioski z zeszłego roku, przygotowali świetny tor nadający się do walki i zadbali o najmniejsze szczegóły. Na trybuny ściągnęło 50 tysięcy widzów spragnionych żużlowych emocji, wielu z nich na żużlu było po raz pierwszy i z pewnością ta część nie zawiodła się. Fani byli świadkami emocjonujących zawodów (…)” (cyt. za: sport.pl). „W zawodach nie brakowało emocji, ale i licznych upadków. Na szczęście skończyło się bez żadnej poważnej kontuzji. Co najważniejsze udało się zatrzeć złe wspomnienia sprzed roku i pokazać, że Stadion Narodowy w Warszawie jest miejscem, na którym można stworzyć prawdziwe żużlowe święto.” (cyt. za: fakt.pl).

Przy drugim podejściu wreszcie zorganizowano na Narodowym w Warszawie porządne zawody żużlowe. Turniej był i ciekawy i bezpieczny, daleko mu od zeszłorocznej parodii żużla. Oby tak dalej.

 

14 maja 2016 r., godz. 19:00, Warszawa, Stadion Narodowy (PGE Narodowy)

Lotto Warsaw FIM Speedway Grand Prix of Poland

II runda cyklu Grand Prix (Indywidualnych Mistrzostwa Świata na żużlu)

 

Wyniki:
1. Tai Woffinden (Wielka Brytania) - 14 (3,3,1,0,2,2,3) - 1. miejsce w finale.
2. Greg Hancock (USA) - 14 (3,1,0,3,2,3,2) - 2. miejsce w finale.
3. Matej Zagar (Słowenia) - 14 (3,3,3,1,0,3,1) - 3. miejsce w finale.
4. Chris Holder (Australia) - 12 (1,3,3,1,2,2,0) - 4. miejsce w finale.
5. Fredrik Lindgren (Szwecja) - 12 (3,1,2,3,3,0).
6. Bartosz Zmarzlik (Polska) - 10 (2,2,3,w,3,0).
7. Maciej Janowski (Polska) - 10 (1,3,2,3,0,1).
8. Antonio Lindbaeck (Szwecja) - 10 (2,d,3,3,1,1).
9. Patryk Dudek (Polska) - 8 (1,2,0,2,3).
10. Andreas Jonsson (Szwecja) - 8 (2,1,1,2,2).
11. Peter Kildemand (Dania) - 6 (1,d,2,2,1).
12. Jason Doyle (Australia) - 5 (0,1,1,u,3).
13. Niels Kristian Iversen (Dania) - 4 (0,0,2,2,0).
14. Nicki Pedersen (Dania) - 4 (2,2,0,0,w).
15. Piotr Pawlicki (Polska) - 4 (0,2,w,1,1).
16. Chris Harris (Wielka Brytania) - 3 (0,0,1,1,1).
17. Maksym Drabik (Polska) - rezerwowy; nie startował.
18. Paweł Przedpełski (Polska) - rezerwowy; nie startował.

Sędziował: Krister Gardell (Szwecja).

Widzów: 50.000.

 

Klasyfikacja generalna po 2 z 11 eliminacji:  

  1. Chris Holder (Australia) 26 pkt.
  2. Tai Woffinden (W. Brytania) 24.
  3. Greg Hancock (USA) 24.
  4. Peter Kildemand (Dania) 21.
  5. Maciej Janowski (Polska) 20.
  6. Antonio Lindbaeck (Szwecja) 20.
  7. Fredrik Lindgren (Szwecja) 19.
  8. Jason Doyle (Australia) 18.
  9. Matej Zagar (Słowenia) 18.
  10. Bartosz Zmarzlik (Polska) 18.
  11. Nicki Pedersen (Dania) 14.
  12. Andreas Jonsson (Szwecja) 14.
  13. Niels Kristian Iversen (Dania) 12.
  14. Piotr Pawlicki (Polska) 12.
  15. Patryk Dudek (Polska) 8.
  16. Chris Harris (W. Brytania) 6.

 

Źródła: własne, sportowefakty.wp.pl, polskieradio.pl, sport.pl, fakt.pl, sport.interia.pl, skysports.com. D. Ostafiński, M. Puka, Polacy dali się ponieść emocjom, „Przegląd Sportowy” z dnia 16 maja 2016 r., s. 26-27. Oficjalny program 2016 Lotto Warsaw FIM Speedway Grand Prix of Poland.

wtorek, 02 maja 2017
Legia zdemolowała Piasta w meczu o (prawie) mistrzostwo

W niedzielę 8 maja 2016 r. Legia rozgromiła Piasta Gliwice 4:0 (2:0) i na dwie kolejki przez końcem Ekstraklasy 2015/2016 znacznie przybliżyła się do tytułu mistrzowskiego. Piast, choć przegrał zasłużył na pochwały za otwartą grę.

Spotkanie lepiej rozpoczęli piłkarze Piasta, którzy sprawiali lepsze wrażenie, częściej byli przy piłce i a konstruowane akcje były przygotowane i przemyślane. Wprawdzie nie stworzyli sobie żadnej klarownej sytuacji, to wydawało się, że jest to tylko kwestią czasu. Legia była cofnięta i trochę zagubiona. „(…) na początku meczu żadna z drużyn nie zamierzała się odsłonić.” (cyt. za: eurosport.onet.pl). Taki przebieg spotkania nie mógł dziwić. Piast grał ostrożnie, ale z polotem, a Legia wydawała się podtrzymywać „formę” ze słabych pojedynków z Zagłębiem Lubin i Lechem Poznań w finale Pucharu Polski.

2016.05.08_Legia_-_Piast_Gliwice_(3)

Pierwszy celny strzał został oddany w 16. minucie przez Martina Nešpora, który kopnął z bardzo daleka, ale zrobił to zbyt słabo i Arkadiusz Malarz bez trudu złapał piłkę. Siedem minut później Kasper Hämäläinen uderzył z linii pola karnego, lecz Jakub Szmatuła skutecznie interweniował.” (cyt. za: 90minut.pl). „W 23. minucie na prawej stronie pokazał się Nemanja Nikolic, dośrodkował w pole karne Piasta, gdzie akcję celnym strzałem zakończył Kasper Hamalainen. Za chwilę węgierski napastnik główkował po centrze od Michała Kucharczyk i legioniści zyskali tylko rzut rożny.” (cyt. za: legionisci.com).

2016.05.08_Legia_-_Piast_Gliwice_(5)

Guilherme biegnie do narożnika pola karnego, aby wykonać rzut rożny, po którym Legia zdobędzie pierwszego gola.

W 28. minucie Legia objęła prowadzenie! Po dośrodkowaniu Guilherme z rzutu rożnego, przedłużeniu piłki przez Hamalainena, przyjęciu przez Artura Jędrzejczyka na piątym metrze, Igor Lewczuk pewnym strzałem z najbliższej odległości skierował piłkę do bramki.Zespół z Gliwic, najskuteczniejszy w tym sezonie w lidze w zdobywaniu goli ze stałych fragmentów gry, poległ od własnej broni.” (cyt. za: sportowefakty.wpl.pl). Lewczuk czekał na zdobycie bramki w ekstraklasie 376 dni. Poprzednią bramkę zdobył 29 kwietnia 2015 r. w meczu z Pogonią Szczecin (2:1). Zdobycie bramki przez Legię jeszcze niczego nie oznaczało, choćby dlatego, że w poprzednich dwóch ligowych meczach między tymi drużynami, to Legia pierwsza strzelała gola, a i tak nie potrafiła wygrać meczu.

2016.05.08_Legia_-_Piast_Gliwice_(10)

Patrik Mraz przygotowuje się do wykonania rzutu wolnego.

Trzy minuty później gorąco było pod bramką Malarza. Patrik Mráz dośrodkował piłkę z rzutu wolnego, Hebert przedłużył piłkę głową, a strzał Uroša Koruna (też głową) odbił się od głowy Adama Hlouška. W 39. minucie miała miejsce kolejna groźna akcja gości w polu karnym Legii, ale spóźniony Kamil Vacek zamiast trafić w piłkę, trafił w nogi Jędrzejczyka, za co został ukarany żółtą kartkę. Piast nie zwalniał tempa i w 42. minucie na strzał z ponad dwudziestu metrów zdecydował się Saša Živec. „Pomocnik Piasta huknął z daleka przy biernym ataku Tomasza Jodłowca” (cyt. za: legionisci.com). Malarz z trudem odbił piłkę.

Piast atakował, ale to Legia podwyższyła prowadzenie. W ostatniej minucie pierwszej połowy. Błąd Koruna wykorzystał Ariel Borysiuk, który przejął jego podanie. Legioniści rozegrali szybki kontratak, Kucharczyk zagrał piłkę w pole karne, Nikolić przepuścił piłkę a Guilherme przyjął piłkę na piętnastym metrze, dobrze sobie ustawił i oddał na tyle mocny strzał, że piłka po rękach Jakuba Szmatuły znalazła drogę do gliwickiej bramki.

2016.05.08_Legia_-_Piast_Gliwice_(12)

Radość legionistów po bramce Guilherme.

Legia prowadziła więc do przerwy 2:0, ale Piast prezentował się naprawdę dobrze, choć wydawało się, że to zupełnie za mało, aby odwrócić losy tego spotkania.

Drugą połowę spotkania gospodarze rozpoczęli zdecydowanie lepiej i odważniej niż pierwszą. W 52. minucie Nikolić przejął podanie piłkarzy Piasta i świetnie podał do Hamalainena, który mimo obecności Koruna oddał płaski strzał, a Szmatuła z trudem łapał piłkę na raty. Dwie minuty później Jodłowiec odebrał piłkę Vackowi w środkowej strefie boiska i uruchomił znajdującego się na skrzydle Kucharczyka. Pomocnik Legii świetnie podał zewnętrzną częścią stopy, a zamykający akcję Hamalainen, wykorzystał zdezorientowanie Heberta i z najbliższej odległości wpakował piłkę do bramki. 3:0! Hamalainen po raz pierwszy od transferu do Legii w przerwie zimowej rozpoczął mecz w pierwszym składzie, co zawdzięczał kontuzji Aleksandara Prijovicia w finale Pucharu Polski. O występie Fina zdecydowało nieszczęście Szwajcara, ale „Hama” skorzystał na tym i zaprezentował się bardzo dobrze.

W 59. minucie zaatakował Piast za sprawą Martina Bukaty. Słowak kopnął sprzed szesnastki, ale Malarz ponownie zaliczył skuteczną interwencję.” (cyt. za: 90minut.pl). Dziesięć minut później Hebert sfaulował w polu karnym Guilherme. Polski sędzia eksportowy – Szymon Marciniak podyktował rzut karny, a skutecznym wykonawcą okazał się Nikolić, choć Szmatuła wyczuł intencje strzelca i był bliski odbicia piłki. Węgier zdobył swoją 27. ligową bramkę w sezonie.

2016.05.08_Legia_-_Piast_Gliwice_(20)

Nemanja Nikolić przygotowuje się do wykonania rzutu karnego.

W 75. minucie gospodarze rozegrali niemal identyczną akcję, jak w 54. minucie. Michaił Aleksandrow zagrał piłkę do Kucharczyka, który podał w pole karne, ale nie do Hamalainena, tylko do Nikolicia, który zamiast strzelić postanowił ośmieszyć Mraza. Podbił nad nim piłkę, ale do oddania strzału głową zabrakło już miejsca. „W odpowiedzi Gerard Badía zagrał do Nešpora, a napastnik Piasta uderzył niecelnie.” (cyt. za: 90minut.pl). Legioniści mieli jeszcze jedną szansę na zdobycie bramki. W 87. minucie Aleksandrow podał w polu karnym do Nikolicia, który z dziewięciu metrów strzelił tylko obok słupka. Spotkanie zakończyło się więc pewnym i efektownym zwycięstwem lidera 4:0.

2016.05.08_Legia_-_Piast_Gliwice_(27)

Radoslav Latal w pomeczowych wypowiedział podkreślał, że Legia zasłużyła na wygraną, a dla kilku jego piłkarzy „to był pierwszy mecz o taką stawkę, przed tak liczną publicznością i nie wszyscy sobie z tym poradzili.” (cyt. za: eurosport.onet.pl). Choć ten mecz był demonstracją siły Legii, to stało się tak tylko dlatego, że spełniony został podstawowy warunek – Piast zagrał otwarcie i dlatego został brutalnie wypunktowany. Stało się tak dlatego, że w piątek trener Latal mówił „na pewno nie jedziemy się bronić” (cyt. za: legia.sport.pl), a „w niedzielę Piast przez całe spotkanie grał otwarcie, ryzykowanie, zapraszając rywali do uderzania ich z kontry nawet gdy przegrywali już czterema bramkami.” (cyt. za: legia.sport.pl).

Piast po raz trzeci w sezonie stracił co najmniej cztery gole. Wcześniej w meczach z Górnikiem Zabrze (2:5) i Zagłębiem Lubin (1:4). Poza tym, nie wygrał dziewięciu meczów z rzędu na wyjeździe notując pięć remisów i cztery porażki. Ostatni raz triumfował na obiekcie rywali w…. listopadzie 2015 r., gdy pokonał Termalikę Bruk-Bet Nieciecza (5:3).

Na dwie kolejki przed końcem Legia wypracowała sobie przewagę trzech punktów nad Piastem, a właściwie czterech, ponieważ przy równej liczbie punktów, wyższe miejsce po sezonie zasadniczym gwarantuje Legii pierwszeństwo. W ten sposób szanse Piasta na zostanie „polskim Leicester City” znacznie zmalały, choć „wicemistrzostwo dla takiego klubu jak Piast to i tak rewelacyjny wynik.” (cyt. za: weszlo.com).

 

8 maja 2016 r., godz. 18:00 – Warszawa, Stadion Legii / Stadion Wojska Polskiego

XXXV kolejka Ekstraklasy 2015/2016

Legia Warszawa 4-0 Piast Gliwice

Bramki: Igor Lewczuk (28 min.), Guilherme (45 min.), Kasper Hämäläinen (54 min.), Nemanja Nikolić (69 min., z rzutu karnego).

Legia: 1. Arkadiusz Malarz – 5. Artur Jędrzejczyk, 4. Igor Lewczuk, 2. Michał Pazdan, 14. Adam Hloušek – 6. Guilherme (73 min., 77. Michaił Aleksandrow), 3. Tomasz Jodłowiec (78 min., 23. Stojan Vranješ), 7. Ariel Borysiuk, 22. Kasper Hämäläinen, 18. Michał Kucharczyk (81 min., 16. Michał Masłowski) – 11. Nemanja Nikolić.

Rezerwowi, którzy nie zagrali: 33. Radosław Cierzniak, 19. Bartosz Bereszyński, 17. Tomasz Brzyski, 9. Marek Saganowski.

Trener: Stanisław Czerczesow (Rosja).

Piast: 1. Jakub Szmatuła – 26. Bartosz Szeliga, 88. Uroš Korun, 91. Hebert, 2. Patrik Mráz – 19. Mateusz Mak (73, 21. Gerard Badía), 5. Marcin Pietrowski, 25. Kamil Vacek (79, 77. Igor Sapała), 12. Saša Živec (56, 90. Josip Barišić), 82. Martin Bukata – 16. Martin Nešpor.

Rezerwowi, którzy nie zagrali: 31. Dobrivoj Rusov, 9. Radosław Murawski, 11. Paweł Moskwik, 22. Tomasz Mokwa.

Trener: Radoslav Latal (Czechy).

żółte kartki: Vacek (39 min., za faul), Sapała (80 min., za faul).

sędziowali: Szymon Marciniak (Płock) jako główny oraz Sokolnicki i Siejka.

temperatura: 18C.

widzów: 29 245.

 

Źródła: własne, 90minut.pl, ekstraklasa.tv, legia.com, legionisci.com, eurosport.onet.pl, weszlo.com, sportowefakty.wp.pl, legia.sport.pl. „Przegląd Sportowy” z dnia 9 maja 2016 r., s. 1-3 i 11.

poniedziałek, 01 maja 2017
Legia zdobyła Puchar Polski 2016 w cieniu dymu z rac

W poniedziałek 2 maja 2016 r. po słabiutkim meczu Legia Warszawa pokonała Lecha Poznań 1:0 (0:0) w meczu finałowym Pucharu Polski. Zwycięską bramkę w 69. Minucie spotkania zdobył Aleksandar Prijović. Niestety, dali znać o sobie kibice Lecha, którzy odpalili kilkadziesiąt rac, a kilka rzucili na boisko, czym doprowadzili do przerwania spotkania na kilkanaście minut.

Spotkanie lepiej mogli rozpocząć piłkarze „Kolejorza”. Już w 5. minucie słupek uratował Legię od utraty bramki! Gergő Lovrencsics dośrodkował z rzutu wolnego, Arkadiusz Malarz wypiąstkował piłkę, którą na linii pola karnego przyjął Szymon Pawłowski. Skrzydłowy Lecha oddał mocny strzał, po którym (ku rozpaczy poznańskich kibiców) piłka wylądowała tylko na słupku. Legia odpowiedziała siedem minut później.  Adam Hloušek odebrał piłkę Lovrencsicsowi i podał do Nemanji Nikolicia, który oddał mocny strzał z ponad dwudziestu metrów. Jasmin Burić odbił piłkę na rzut rożny. Dwie minuty później znowu pokazał się Lovrencsis, ale tym razem pod bramką Legii. Przyjął piłkę po precyzyjnym przerzucie Pawłowskiego, wbiegł w pole karne, a piłkę po jego mocnym strzale z kilku metrów, Michał Pazdan wybił wślizgiem na rzut rożny. Po dośrodkowaniu z rzutu rożnego, w polu bramkowym Legii powstało zamieszanie, po którym Marcin Kamiński oddał mocny strzał z kilku metrów. Piłka poleciała jednak wysoko nad bramką. Pierwszy kwadrans był całkiem obiecujący, ale później było gorzej, dużo gorzej. Na boisku nie działo się zbyt wiele. Obie drużyny niby próbowały atakować, ale w pierwszej kolejności starały się nie stracić bramki, dlatego z boiska wiało nudą.

2016.05.02_Finał_Pucharu_Polski_(27)

Dopiero w 32. minucie miała miejsca godna uwagi akcja. Łukasz Trałka odebrał piłkę Tomaszowi Jodłowcowi i zagrał długą piłkę z własnej połowy w kierunku Dawida Kownackiego, który wypuścił sobie piłkę do linii bocznej i umożliwił (już w polu karnym) skuteczną interwencję Michałowi Pazdanowi. Obrońca Legii wybił piłkę na rzut rożny.

Legia też miała swoją groźną akcję przed przerwą. W 43. minucie legioniści rozgrywali rzut wolny z prawej strony boiska, tuż za polem karnym. Michał Kucharczyk wycofał piłkę do stojącego przed „szesnastką” Ariela Borysiuka, który oddał płaski i niezbyt mocny strzał. Piłka odbiła się od obrońców Lecha i trafiła w nogi Ondreja Dudy, który trochę z przypadku odegrał do Aleksandara Prijovicia. Szwajcar oddał strzał z kilku metrów, ale posłał piłkę wysoko nad bramką Buricia. Co do słowackiego pomocnika to był to kolejny mecz, w którym zawiódł.

2016.05.02_Finał_Pucharu_Polski_(29)

Przed rozpoczęciem drugiej połowy meczu.

Pierwsza połowa zdecydowanie zawiodła, a w drugiej, jak się później okazało, piłkarze utrzymali marny poziom. W 51. minucie Karol Linetty zagrał piłkę w pole bramkowe, ale Malarz pewną interwencją uprzedził Lovrencsicsa. Później nie działo się zbyt wiele. Dominowała głównie walka o odzyskanie piłki. Wreszcie w 67. minucie Michał Kucharczyk wyprzedził na skrzydle Tamasa Kadara i dośrodkował w „szesnastkę”, gdzie Kamiński uprzedził Prijovicia i wybił piłkę na rzut rożny.

W 69. minucie spotkania, losy meczu zostały rozstrzygnięte. Linetty próbował odebrać piłkę Guillherme, ale po jego wślizgu piłka poleciała w pole bramkowe, gdzie Prijović w ekwilibrystyczny sposób (w stylu Zlatana Ibrahimovicia) posłała piłkę do bramki Lecha. Burić nie miał szans na skuteczną interwencję, a Kamiński tylko bezradnie przyglądał się uderzeniu Szwajcara zewnętrzną częścią stopy. Legia objęła prowadzenie 1:0!Kamiński mocno uderzył z rzutu wolnego, a Malarz pewnie złapał piłkę odbitą jeszcze od jednego z zawodników stojących w murze.” (cyt. za: 90minut.pl). Wydawało się, że od tego momentu Lech ruszy do przodu, i może tak by się stało, gdyby „Kolejorzowi” nie przeszkodzili jego kibice.

Poznańscy fani zaczęli rzucać race na boisko. Jedna trafiła nawet w nogę Malarza, który nie symulował, nie zwijał się z bólu, tylko… pomagał stewardom w usunięciu płonących rac. Niewątpliwie sytuacja, która trwała przez kilkanaście minut zagrażała zdrowiu bramkarza Legii, podobnie jak przebywanie na boisku w takich warunkach po wznowieniu gry. Wydaje się, że sędzia Szymon Marciniak mógł podjąć odważną decyzję i przerwać mecz, ale chyba przestraszył się ewentualnych skutków. Inna sprawa, że Malarz zapewnił go o gotowości do gry, a inni piłkarze też nie domagali się przerwania meczu. „Przegląd Sportowy” pisał o zachowaniu Marciniaka: „Na siłę starał zapobiec skandalowi, ale zdrowie Malarza było zagrożone.” (cyt. za: „Przegląd Sportowy”).

2016.05.02_Finał_Pucharu_Polski_(32)

Po kilkunastu minutach oczekiwania aż zgasną racę, mecz został wznowiony. Kamiński oddał strzał z dziesięciu metrów w nogi Hlouska, choć szkoda, że zachował się samolubnie i nie odegrał do niepilnowanego i stojącego przed polem karnym Kamila Jóźwiaka. W odpowiedzi Kucharczyk wbiegł w pole karne i upadł po starciu z Abdulem Azizem Tettehem, ale sędzia podjął chyba słuszną decyzję nie wskazując na „wapno”. Później słaby strzał Jóźwiaka został zablokowany.

Warto jeszcze dodać, że w jednym z niepozornych starć w powietrzy Prijovicia z Tettehem, ten pierwszy doznał złamania ręki i nie zagrał do końca sezonu. W ostatniej akcji meczu Michaił Aleksandrow wbiegł w pole karne i mimo, że przeszkadzał mu Maciej Gajos, oddał strzał, tylko, że w żaden sposób tak lekkie uderzenie, nie mogło zaskoczyć Buricia. W sumie ten strzał dobrze podsumował mecz finałowy, bo anemiczny strzał był tak samo słaby jak cały mecz.

Legia zdobyła osiemnasty Puchar Polski, zaś Lech tą porażką praktycznie pogrzebał swoje szanse na występ w europejskich pucharach w kolejnym sezonie.Stawka spotkania sparaliżowała wyraźnie dwa najmocniejsze kadrowo zespoły naszej ekstraklasy.” (cyt. za: sportowefakty.wp.pl). „Spotkanie nie było porywającym widowiskiem, dominowała walka w środku pola i uważna gra w obronie.” (cyt. za: Eurosport.onet.pl). Legioniści nie stosowali swojego ulubionego w ostatnim czasie pressingu.

2016.05.02_Finał_Pucharu_Polski_(43)

Legioniści odbierają Puchar Polski na trybunie honorowej…

2016.05.02_Finał_Pucharu_Polski_(44)

…i świętują z kibicami.

Jako pierwszy medal za zdobycie Pucharu odebrał Lucjan Brychczy, 83-letni były piłkarz Legii (przez osiemnaście lat), a obecnie członek sztabu szkoleniowego. Legioniści świętowali, ale umiarkowanie, bo celem na sezon 2015/2016 był dublet, aby uczcić stulecie klubu.

Wracając do zachowania kibiców, to PZPN zapowiedział surowe kary, a prezes Boniek mówił o wydarzeniach na trybunach: „To porażka polskiej piłki.” (cyt. za: „Przegląd Sportowy”). Lech został ukarany grzywną 250 tys. zł, zakazem rozgrywania meczów z udziałem publiczności w kolejnej edycji pucharu polski, pozbawieniem prawa wysyłania zorganizowanych grup kibiców na mecze pucharowe na najbliższy rok i zakazem udziału kibiców w meczach wyjazdowych do końca tego sezonu ligowego. Część kar niestety anulowano lub zmniejszono po odwołaniu „Kolejorza”. To po co karać?

Oba kluby zostały również obciążone kosztami zniszczeń spowodowanych przez swoich kibiców. Straty wstępnie oszacowano na 100 tys. zł, ale późniejsze doniesienia medialne wskazywały 180 tys. zł. Koszty zostały spowodowane zniszczeniem albo uszkodzeniem 600 krzesełek, zniszczeniem filtrów klimatyzacji, przepaleniem kabli, uszkodzeniem  jedne z bram wjazdowych, zdewastowaniem toalet i ściany korytarza, uszkodzeniem szklanych barierek i zużyciem 30 gaśnic. Czy takie muszą być skutki organizacji meczu finałowego o Puchar Polski?

 

2 maja 2016 r., godz. 16:00 – Warszawa, Stadion Narodowy (PGE Narodowy)

Finał Pucharu Polski 2015/2016

Lech Poznań 0-1 Legia Warszawa

Bramka: Aleksandar Prijović (69 min.).

Lech Poznań: 1. Jasmin Burić - 4. Tomasz Kędziora, 23. Paulus Arajuuri, 35. Marcin Kamiński, 5. Tamás Kádár - 11. Gergő Lovrencsics (90 min., 29. Kamil Jóźwiak), 6. Łukasz Trałka (79 min., 14. Maciej Gajos), 55. Abdul Aziz Tetteh, 7. Karol Linetty, 8. Szymon Pawłowski - 24. Dawid Kownacki (87 min., 10. Darko Jevtić).

Rezerwowi, którzy nie zagrali: 27. Krzysztof Kotorowski - 3. Vladimir Volkov, 21. Keeba Ceesay, 26. Maciej Wilusz.

Trener: Jan Urban.

Legia Warszawa: 1. Arkadiusz Malarz - 5. Artur Jędrzejczyk, 4. Igor Lewczuk, 2. Michał Pazdan, 14. Adam Hloušek - 8. Ondrej Duda (67 min., 6. Guilherme), 3. Tomasz Jodłowiec, 7. Ariel Borysiuk, 11. Nemanja Nikolić (83 min., 77. Michaił Aleksandrow), 18. Michał Kucharczyk - 99. Aleksandar Prijović (90 min., 22. Kasper Hämäläinen).

Rezerwowi, którzy nie zagrali: 33. Radosław Cierzniak - 19. Bartoisz Bereszyński, 17. Tomasz Brzyski, 23. Stojan Vranjes.

Trener: Stanisław Czerczesow (Rosja).

żółte kartki: Pawłowski (42 min., za faul), Trałka (56 min., za faul)– Prijović (38 min., za faul), Pazdan (90+2 min., za faul), Jędrzejczyk (90+10 min., za faul), Guilherme (90+11 min.,za faul).

sędziowali: Szymon Marciniak (Płock) jako sędzia główny oraz Sokolnicki i Listkiewicz jako sędziowie liniowi oraz Paweł Raczkowski i Tomasz Musiał jako dodatkowi sędziowie oraz Radosław Siejka jako sędzia techniczny.

widzów: 48 563.

 

Źródła: własne, 90minut.pl, polsatsport.pl, legionisci.com, eurosport.onet.pl, sportowefakty.wp.pl, warszawa,sport.pl, poznan.sport.pl, przegladsportowy.pl, legia.com. Marciniak poprowadzi finał, „Przegląd Sportowy” z dnia 25 kwietnia 2016 r., s. 5. „Przegląd Sportowy” z dnia 4 maja 2016 r., s. 2-3. B. Kubiak, Puchar pełen rac, „Gazeta Wyborcza” z dnia 4 maja 2016 r., s. 22. „Nie myślałem o symulowaniu” – wywiad red. K. Fersztera z Arkadiuszem Malarzem, „Gazeta Stołeczna” – bezpłatny dodatek do „Gazety Wyborczej” z dnia 4 maja 2016 r., s. 8.

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 28
| < Maj 2018 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
Tagi