Wpisy z tagiem: Azerrail Baku

czwartek, 09 maja 2013
„Polski” Azerrail Baku 2012/2013

W składzie jeden z trzech najsilniejszych azerskich drużyn siatkówki kobiet znalazło się w mijającym sezonie aż siedem siatkarek, które występowały w polskich klubach. Stało się tak za sprawą włoskiego trenera Alessandro Chiappiniego, który po zdobyciu mistrzostwa Polski w sezonie 2011/2012 z Atomem Treflem Sopot miał dobrze rozpoznaną polską ligę. Tym bardziej, że w Polsce pracował prez dwa sezony, a w rozgrywkach 2010/2011 sięgnął z Atomem także po wicemistrzostwo.

Chaippini z Sopotu ściągnął za sobą drugiego trenera Nicolę Negro, trenera od przygotowania fizycznego Terry Rosiniego a także przyjmującą Megane Hodge (USA). Dodatkowo, wicemistrzowi Polski (Muszyniance) odebrał aż trzy siatkarki – Milenę Radecką i dwie Holenderki – Caroline Wensink i Debby Stam-Pilon. Poza tym, z Organiki Łódź przyszła Ana Grbac (Chorwacja) a z Impelu Wrocław – Arielle Wilson (USA). Natomiast Tina Lipicer-Samec (Słowenia), która przyszła z RC Cannes występowała wcześniej w Pile (2005-2006) i Muszynie (2006-2007). Skład uzupełniły: Manon Flier (Holandia), Sara Anzanello (Włochy), Akiko Ino (Japonia), Indre Sorokaitė (Litwa), Luna Carocci (Włochy), Riikka Lehtonen (Finlandia), Valeriya Korotenko, Ülkar Karimova, Polina Rahimova i Oksana Parxomenko (wszystkie Azerbejdżan).

Kontynuując polski wątek warto zaznaczyć, że w Azerrail w sezonie 2011/2012 występowała Karolina Kosek, ale przeniosła się do tureckiego Yeşilyurt Stambuł. Poza tym, można było zastanawiać się, czy Chiappini, o ile zostałby w Baku na kolejny sezon próbowałby ściągnąć z Chin Katarzynę Skowrońską-Dolatę. Chiappni na swoim (mocno nieaktualnym) oficjalnym serwisie wśród przyjaciół umieścił m.in. reprezentantkę Polski.

Herb_Azerrail_Baku

Źródło: s-w-o.pl.

Koniec przygody Chiappiniego

Celem drużyny Azerreilu było odebranie tytułu mistrzowskiego Rabicie Baku (wygrywa od 2009 r.) i sukces w Lidze Mistrzów. Azerrail jednak zawiódł. Zdobył tylko wicemistrzostwo przegrywając w ostatniej kolejce z Rabitą 0:3 (19:25, 26:28, 14:25), ale sprawa tytułu rozstrzygnęła się dużo, dużo wcześniej. Drugie miejsce w tabeli Azerrail zajął razem z innym zespołem z Baku – Igtisadchi Baku. Co ciekawe, oba kluby otrzymały srebrne medale, bo zakończyły azerską Superligę z taką samą ilością punktów i podobnym bilansem setów. Do Rabity straciły aż piętnaście punktów.

Już wcześniej z pracy w Baku zrezygnował trener Chiappini. Stało się tak po wstydliwej porażce z drużyną Azeryol-Servis Baku 1:3. Wprawdzie drużynę przetrzebiły kontuzje i włoski trener wprowadził na boisko kilka mniej znanych zawodniczek, to jednak porażka z drużyną uchodzącą za rezerwy Azerrail była co najmniej wstydliwa. O odejściu Chiappiniego było wiadomo po odpadnięciu w II rundzie play off Ligi Mistrzyń z włoską Unendo Yamamay Busto Arsizio. Na wyjeździe Azerrail przegrał 2:3, choć prowadził w czwartym secie, zaś u siebie wygrał 3:0 i przegrał w złotym secie 11:15. Milena Radecka dla „Przeglądu Sportowego” powiedziała: „Liga Mistrzów była naszym priorytetem, dlatego porażka bolała bardziej niż zwykle. Bardzo to przeżyłam, bo zabrakło nam naprawdę niewiele do historycznego osiągnięcia - awansu do Final Four” (cyt. za: euro sport.onet.pl). Azerrail nie grał w Lidze Mistrzów rewelacyjnie. Z grupy wyszedł z wielkim trudem, a rywalizował w niej z Eczacibasi Stambuł (0:3, 1:3), Dresdner SC (3:1, 1:3) i Dąbrową Górniczą (3:1, 2:3). W I rundzie play off łatwo pokonał Lokomotiv Baku (3:0, 3:0), a w następnej odpadł ze wspomnianą włoską drużyną.

A wracając do Chiappiniego, to pewnie długo nie pozostanie bez pracy. Do niedawna był wymieniany wśród kandydatów na trenera reprezentacji Polski, a azerisport.com wskazuje na możliwe podjęcia pracy w jednym z klubów tureckich. Tamtejszą reprezentację prowadził w latach 2007-2010. Z Chiappinim klub opuścili członkowie sztabu szkoleniowego. Do końca sezonu zespół poprowadził Aleksander Chervyakov, choć wymieniano także Felixa Mamedowa jako możliwego trenera. W nowym sezonie klub poprowadzi także Włoch – Giovanni Caprara, były trener reprezentacji Rosji. Co do zmian w składzie, to w trakcie sezonu klub opuściły Caroline Wensink (podobno zastanawia się nad kontynuowaniem kariery), Riikka Lehtonen (kontuzja), Ana Grbac (Busto Arsizio) i Sara Anzanello, która ma za sobą przeszczep wątroby w zeszłym miesiącu.

Drużyna_Azerrail_Baku

Drużyna Azerrail Baku jeszcze z Chiappinim.

Źródło: orlen-liga.pl.

Historia i sukcesy Azerrail

Azerrail Baku został założony w 2000 r. Swoje mecze rozgrywa w Pałacu Sportu o pojemności 2.500 widzów, a barwy klubu są niebiesko-białe. Początkowo Azerrail był najbardziej utytułowanym klubem Azerbejdżanu, ale szybko został zdetronizowany przez Rabitę Baku. Wśród sukcesów Azerrailu bależy wymienić 6 mistrzostw Azerbejdżanu (2003-2008) i trzy wicemistrzostwa (2009, 2011, 2013). Niepowodzeniem zakończył się sezony 2009/2010 i 2011/2012, gdy Azerrail nie zmieścił się na podium. Klub ma jednak dwa poważne sukcesy w Europie w postaci zdobycia Pucharu Challenge (2011) i Pucharu CEV (2002).

Rywalizacja z polskimi klubami

Azerrail oprócz rywalizacji z Dąbrową Górniczą (3:1, 2:3), w Lidze Mistrzów spotykał się także z Calisią Kalisz w sezonie 2004/2005 (3:0, 3:0), 2005/2006 (3:1, 3:2) i 2007/2008 (2:3, 1:3). We wrześniu 2012 r. Azerrail wygrał we Wrocławiu turniej Gwardia Cup gromiąc rywalki po 3:0 (Fenerbahce Stambuł, Dresdner SC, Gwardia Wrocław).

Azerska Superliga i reprezentacja

Co ciekawe azerska Superliga siatkarek (azers. Azərbaycan Volleybol Superliqası) została w całości zdominowana przez kluby z Baku. W minionym sezonie aż sześć z siedmiu klubów miało swoją siedzibę w stolicy Azerbajdżanu (Rabita, Igtisadchi, Azerrail, Lokomotiv i Baki Azeryol VC i Telekom), a stawkę uzupełniał zdecydowanie odstający od reszty – Lokomotiv Balajary. Nie ma się jednak czemu dziwić, skoro miasto położone w pobliżu pól naftowych oraz rafinerii. Zamieszkują ją ponad 2 mln ludzi, czyli 1/5 mieszkańców kraju. Przez dotychczasowych 11 sezonów podium zawsze (!) w całości było obsadzone klubami z Baku. Drużyna Azerrail kończyła Superligę na podium 9 razy, Rabita 11, Lokomotiv 7, VK Baku i Igtisadchi po 3 razy.

Rabita Baku zdobyła pięć złotych i sześć srebrnych medali Superligi, a dodatkowo finał Ligi Mistrzyń (2011, 2013), 3. miejsce w Pucharze CEV (2010), Klubowe Mistrzostw Świata (2011) i finał tych rozgrywek. (2012). Lokomotiv Baku zdobył trzy i cztery brązowe medale oraz Puchar Challenge (2012) i finał (2011), VK Baku 3 brązowe medale i finał Pucharu Challenge (2012) a Igtisadchi 3 brązowe medale 3. miejsce w Pucharze Challenge (2011). Rok 2011 upłynął pod znakiem dominacji azerskiej siatkówki klubowej.  Trzy kluby doszły do półfinału Pucharu Challenge a Rabita zagrała w finale Ligi Mistrzyń.

Azerska Superliga jest budowana na pieniądzach, a właściwie na „petrodolarach”, co powoduje, że grają tutaj najlepsze zawodniczki świata, ale nie do końca ma to przełożenie na reprezentację Azerbejdżanu. W mijającym sezonie w Rabicie Baku nie było ani jednej azerskiej siatkarki i to chyba może posłużyć jako właściwym komentarz. Azerki dwukrotnie grały na mistrzostwach świata i czterokrotnie na mistrzostwach Europy, a największym sukcesem jest 4. miejsce na Euro w 2005 r., ale wtedy (o ile dobrze pamiętam) za sukcesem stały Rosjanki, które w trybie nadzwyczajnym otrzymały azerskie obywatelstwo. W aktualnym rankingu (styczeń 2013 r.) Azerbajdżan zajmuje 35. miejsce. Naftowe pieniądze sprawiły,  że w Baku rozegrano m.in. europejski turniej kwalifikacyjny do Igrzysk Olimpijskich w Atenach (2004), Final Four Ligi Mistrzyń (2012) i Pucharu CEV (2010). Baku ubiegało się także o organizację Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2016.

Milena Radecka opisując azerską ligę powiedziała m.in. „Panuje spory bałagan związany z przekładaniem meczów. Ostatnio kilka dni przed starciem z Rabitą zakomunikowano nam, że ze względu na "nouruz" (wywodzące się z Iranu święto wiosny, przypadające w dniu równonocy wiosennej - przyp. eurosport.onet.pl) mecz zostaje przełożony (…) Występują tu najlepsze siatkarki globu, to fakt. Trudno więc szydzić. Mecze ligowe nie cieszą się jednak dużym zainteresowaniem. Przychodzi po kilkaset osób. Znacznie więcej pojawiało się ich na spotkaniach Ligi Mistrzyń. Jednak w porównaniu z Orlen Ligą najbardziej brakuje mi publiki i atmosfery” (cyt. za eurosport.onet.pl). Angelina Hubner-Grun, niemiecka atakująca Rabity powiedziała natomiast: „Tutejsi ludzie są bardzo mili i sympatyczni. W Azerbejdżanie przyjemnie jest nie tylko grać, ale również mieszkać.” (cyt. za orlen-liga.pl).

Podsumowanie

Azerrail to przykład drużyny, w której jest wiele indywidualności o wielkich umiejętnościach, które nie stanowią drużyny. Nie można się temu dziwić, skoro co sezon następuje masowa wymiana zawodniczek i praktycznie co sezon pojawia się na boisku (prawie) nowa szóstka. Taka jednak jest specyfika Azerbejdżanu i każdego państwa, w którym pojawia się silny sponsor i pieniądze. Sponsor daje pieniądze, ale i wymaga a jak doskonale wiadomo, czasami sponsor wymaga niemożliwego. Inna sprawa, że w Azerrail chyba obsesyjnie oczekuje się zdetronizowania Rabbity, która gra co najmniej o klasę lepiej. W tym sezonie sięgnęła po pewne mistrzostwo i finał Ligi Mistrzyń. A Chaippni nie pomógł pokonać lokalnego rywala, dlatego przypłacił za to posadą.

 

Źródła: własne, sportowefakty.pl, blokaut.net, siatka.org, eurosport.onet.pl, alessandrochiappini.net, the-sports.org,en.wikipedia.org, wikipedia.pl, orlen-liga.pl, azerisport.com, s-w-o.pl, sport.pl.

| < Sierpień 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
Tagi